Σαββάτο 29 Απριλίου 2017 12:25
MedInfo
Εκτύπωση σελίδας  Στείλ'το σε φίλο 
 


Θεματική Αναζήτηση:


Νέα Υγείας
Health Care Transformation
Επιμέλεια: Δημήτρης Πανταζής - Φαρμακοποιός 
Πηγή: Harvard Business Review - April 2010   
Δημοσιεύθηκε: Στις 07/07/2010 ώρα: 11:53
Μικρότερη γραμματοσειρά Επαναφορά γραμματοσειράς Μεγαλύτερη γραμματοσειρά
Στο Harvard Business Review, υπάρχουν δύο σημαντικά άρθρα που αφορούν την άσκηση του ιατρικού επαγγέλματος και τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί τα τελευταία 30 χρόνια στον τομέα αυτό. Τα δύο άρθρα υπογράφουν οι Thomas H. Lee και Richard M.J. Bohmer. Ο πρώτος είναι καθηγητής της ιατρικής στο Harvard Medical School και ο δεύτερος είναι γιατρός και καθηγητής της ιατρικής πράξης (management practice) στο Harvard Business School.

Και τα δύο άρθρα θέτουν σοβαρούς προβληματισμούς και φωτίζουν σημαντικές πτυχές της ιατρικής πρακτικής στις σημερινές πολύπλοκές συνθήκες. Θεώρησα λοιπόν, ότι αυτό είναι μια καλή αφορμή και ευκαιρία για να διερευνήσουμε τις αλλαγές που έχουν συντελεστεί τις τελευταίες δεκαετίες στον χώρο της υγείας και τις επιδράσεις τους στον τρόπο με τον οποίο ασκείται η ιατρική σήμερα.

Όλοι όσοι εργαστήκαμε και εργαζόμαστε στον χώρο της υγείας, γνωρίζουμε ότι τα τελευταία 30-40 χρόνια στον τομέα αυτό, συντελέστηκαν δραματικές αλλαγές και το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό αυτό των αλλαγών ήταν η ταχύτατη, αλλά και η δυναμική εξάπλωση τους σε όλο τον αναπτυγμένο κόσμο. Φυσικά αυτές οι αλλαγές δεν μπορούσαν παρά να επηρεάσουν τον τρόπο με τον οποίο εξασκούνταν η ιατρική και να θέσουν νέους όρους στην λειτουργία της.

θα προσπαθήσω λοιπόν να εντοπίσω μερικές από τις μεταβλητές εκείνες που διαδραμάτισαν κυρίαρχο ρόλο σε αυτές τις αλλαγές και μετά θα σας μεταφέρω μερικούς από τους σημαντικότερους προβληματισμούς των δύο καθηγητών του Harvard Medical School ευελπιστώντας ότι έτσι θα φωτιστούν ορισμένα από τα επίπεδα της πολύπλοκης και πολύ-επίπεδης πραγματικότητας του κόσμου της υγείας.

Όπως λοιπόν πολύ σωστά επισημαίνει ο Thomas H. Lee, οι γιατροί που έχουν μια ηλικία άνω των 50, έμαθαν να ασκούν την ιατρική όταν αυτή ήταν περισσότερο τέχνη και λιγότερο οικονομία. Ο γιατρός εστίαζε την προσοχή του στον ασθενή και τις ανάγκες του και έθετε τον ασθενή πάνω από τον εαυτό του, ενώ δεν υπολόγιζε το κόστος. Ο γιατρός εκείνης, της όχι και τόσο μακρινής, εποχής έμαθε να βασίζεται αποκλειστικά στις δικές του δυνάμεις και να μην εξαρτάται από κανένα. Ο μόνος τρόπος να διασφαλιστεί η ποιότητα στην παροχή των παρεχόμενων ιατρικών υπηρεσιών ήταν η υιοθέτηση  και η τήρηση υψηλών προσωπικών στάνταρντ και η καλλιέργεια δεξιοτήτων από τον ίδιο τον γιατρό.

Για όσους από εμάς έχουν την ηλικία εκείνη που τους επιτρέπει να έχουν ιδία πείρα από εκείνη την εποχή, κατανοούμε πολύ καλά τα λόγια του καθηγητή από το Harvard Medical School. Ο γιατρός εκείνης της εποχής ήταν ο υπ’ αριθμόν 1 πολίτης σε μια κοινότητα ανθρώπων, ιδιαίτερα αν αυτή η ανθρώπινη κοινότητα ήταν εγκατεστημένη μακριά από ένα αστικό κέντρο. Ήταν ο άνθρωπος που αποσπούσε τον μέγιστο σεβασμό των συνανθρώπων του. Ήταν το μέλος εκείνο της κοινότητας το οποίο όλοι σέβονταν και προσπαθούσαν να εξυπηρετήσουν και διευκολύνουν. Αυτό φυσικά δεν είχε καμία σχέση με τις οικονομικές απολαβές του γιατρού ή τον τρόπο που ζούσε και κατανάλωνε.

Όμως η κοινωνία αναπτύσσονταν ραγδαία, τα τελευταία χρόνια, σε όλα τα επίπεδα και ορισμένες από τις σημαντικότερες αλλαγές που έλαβαν χώρα αφορούσαν:
• Την τεράστια ανάπτυξη της επιστημονικής γνώσης σε όλους τους τομείς. Ανάπτυξη  που έφερε την επανάσταση όχι μόνο στον τρόπο και στις μεθόδους διάγνωσης των ασθενειών, αλλά και την θεραπεία αυτών.
• Την δραματική εξειδίκευση της ιατρικής και την δημιουργία και ανάπτυξη πολλών ιατρικών ειδικοτήτων.
• Την επέκταση των συστημάτων υγείας σαν μια από τις κυριότερες και σπουδαιότερες λειτουργίες των σύγχρονων κρατών και την κάλυψη της πλειοψηφίας των πολιτών με προγράμματα υγείας και πρόνοιας.
• Την δημιουργία και ανάπτυξη της αγοράς υγείας η οποία αποτελεί μια από τις σημαντικότερες σε μέγεθος αγορές του σύγχρονου αναπτυγμένου κόσμου με χιλιάδες εργαζόμενους (γιατρούς, φαρμακοποιούς, νοσηλευτές, κλπ) και σημαντικότατη συμμετοχή στο ΑΕΠ της κάθε χώρας ξεχωριστά. Ταυτόχρονα φυσικά οι δαπάνες υγείας αποτελούν μια από τις κυριότερες δημόσιες ή ιδιωτικές δαπάνες.
• Την αύξηση του προσδόκιμου επιβίωσης των ανθρώπων σε όλες σχεδόν τις αναπτυγμένες χώρες και την απαίτηση των ηλικιωμένων μελών των σύγχρονων κοινωνιών για μια αξιοπρεπή ποιότητα ζωής χωρίς ανικανότητες και προβλήματα υγείας καθ’ όλη την διάρκεια του βίου τους.

Έτσι, μέσα από αυτές τις αλλαγές, φτάσαμε σήμερα, σε ένα τομέα υγείας, όπου το κυριότερο ζήτημα δεν αφορά την ιατρική σαν επιστήμη, αλλά την ιατρική σαν οικονομική δραστηριότητα.  Πράγματι οι περισσότερες συζητήσεις σήμερα δεν αφορούν την ιατρική αυτή καθ’ αυτή, αλλά τα αυξανόμενα κόστη υγείας.

Το θέμα όμως, της δραματικής αύξησης των δαπανών στην υγεία έγκειται:
• Στο γεγονός της αύξησης του μέσου όρου ζωής και την ανάγκη αντιμετώπισης μακροχρόνιων ασθενειών που εμφανίζονται μετά το 65ο, κυρίως, έτος ζωής των ανθρώπων, αλλά και…
• στο γεγονός της επιστημονικής προόδου που έχει συντελεστεί στην ιατρική (και συνεχίζει να συντελείται) τα τελευταία χρόνια και του αυξημένου κόστους που συνεπάγεται αυτή η επιστημονική πρόοδος.

Έτσι λοιπόν, στην σύγχρονη κοινωνία μας, έχουμε μια συνεχώς αυξανόμενη ζήτηση για προϊόντα και υπηρεσίες υγείας (εξαιτίας του δημογραφικού), ενώ ταυτόχρονα έχουμε νέα φάρμακα, νέες εξετάσεις, νέες συσκευές, καθώς και νέους τρόπους να χρησιμοποιούμε όλα αυτά. Όλα αυτά τα εργαλεία είναι συχνά θαυμάσια, αλλά και πολύπλοκα και απαιτούν αυξημένη προσωπική εκπαίδευση σε πολύ συγκεκριμένα πεδία γνώσης. Οι ασθενείς με πολύπλοκές παθήσεις καταλήγουν να επισκέπτονται μια ποικιλία γιατρών από διάφορες ειδικότητες οι οποίες συχνά είναι απλωμένες σε μια σειρά από ιδρύματα.

Στην ουσία όμως η πραγματική πρόκληση δεν είναι τα οικονομικά και οι τεράστιες δαπάνες των συστημάτων υγείας. Αυτό είναι ένα από τα συμπτώματα της σύγχρονης κοινωνίας μας και του τρόπου παραγωγής. Επίσης, όλα τα παραπάνω δεν σημαίνουν ότι κακώς έχουμε αυτή την επιστημονική πρόοδο, η οποία μάλιστα πολλές φορές έχει θαυματουργά αποτελέσματα. Ασθενείς, για παράδειγμα, που είχαν διαγνωστεί με καρδιακή ανεπάρκεια μπορούν σήμερα ακόμα να εργάζονται και να απολαμβάνουν μια φυσιολογική ζωή αφού πριν χρησιμοποίησαν βηματοδότες νέας τεχνολογίας.

Τι λοιπόν, στην πραγματικότητα, αποτελεί πρόκληση ή συμβάλλει στην παθογένεια του συστήματος;

Ας προσπαθήσουμε να απαντήσουμε στην παραπάνω ερώτηση προσεγγίζοντας την σημερινή πραγματικότητα.
Παρατηρώντας λοιπόν την σημερινή πραγματικότητα στον χώρο της υγείας, θα διαπιστώσουμε, όπως πολύ σωστά παρατηρεί ο Thomas H. Lee, ότι αυτή η έκρηξη της γνώσης, που περιγράψαμε, διαχέεται μέσα σε ένα σύστημα κατατεμαχισμένο και αποδιοργανωμένο και αυτό φυσικά έχει σαν συνέπεια να μη μπορούν τα υποκείμενα αυτού του συστήματος να απορροφήσουν αυτή την γνώση. Το τελικό αποτέλεσμα αυτής της κατάστασης είναι το χάος, δηλώνει ο πανεπιστημιακός από το Harvard Medical School. Η άποψη του Thomas H. Lee είναι ότι, για να αντιμετωπιστεί αυτό το χάος, χρειαζόμαστε μια νέα μορφή ηγεσίας σε κάθε επίπεδο του συστήματος υγείας.

Κατά την ταπεινή μου άποψη, το ζήτημα της ηγεσίας στο σύστημα υγείας είναι μια από τις σημαντικές παραμέτρους που αφορούν την διαχείριση και την αποτελεσματική και αποδοτική λειτουργία του συστήματος, αλλά δεν είναι ούτε η μοναδική, ούτε η κυρίαρχη παράμετρος στην δημιουργία παθογένειας στο σύστημα, αλλά και την δραματική αύξηση των δαπανών στον τομέα αυτό.

Πριν καταλήξουμε όμως και εμείς σε κάποιο συμπέρασμα, ας παρακολουθήσουμε το σκεπτικό του καθηγητή από το Harvard Medical School, όσο αφορά μια σειρά παραμέτρους που οι σύγχρονοι επαγγελματίες υγείας καλούνται να αντιμετωπίσουν.
Θέματα απόδοσης. Η μια παράμετρος λοιπόν, κατά την άποψη του, έχει να κάνει με τα θέματα απόδοσης. Οι περισσότεροι κλινικοί γιατροί εργάζονται σκληρά, αλλά η ποιότητα της εργασίας τους δεν θα έπρεπε να εξαρτιόνταν από το πόσους ασθενείς διαχειρίζονται ή πόσες διαγνωστικές εξετάσεις ζητούν να γίνουν. Αυτό που θα πρέπει να μετράει είναι το τελικό αποτέλεσμα.

Αυτό φυσικά δεν είναι εύκολο αφού η κάθε περίπτωση ασθενούς είναι διαφορετική και το πόσο καλά ένας ασθενής αισθάνεται εξαρτάται και από το «πόσο» άρρωστος ήταν πριν την θεραπεία. Παρ’ όλα αυτά όμως, σε τελική ανάλυση αυτό που «μετράει» είναι να δούμε:
• Πόσο συχνά οι ασθενείς επιβιώνουν και αναρρώνουν από τις παθήσεις τους;
• Ποσό συχνά αυτοί παθαίνουν λοιμώξεις και άλλες επιπλοκές κατά την διάρκεια της θεραπείας τους;
• Πόσο συχνά ανταποκρίνονται οι γιατροί και οι λοιποί επαγγελματίες υγείας στις ανάγκες ενημέρωσης των ασθενών, καθώς και στις συναισθηματικές τους ανάγκες;

Με άλλα λόγια ο καθηγητής από το Harvard Medical School θέτει ένα ζήτημα που αφορά τον τρόπο με τον οποίο τίθενται οι στόχοι και φυσικά της μεθοδολογίας που ακολουθείται για να μετρηθεί η απόδοση των γιατρών και των συστημάτων υγείας γενικότερα.

Πάντως εμείς μπορούμε να διαπιστώσουμε ότι τα όσα επισημαίνει αποτελούν μια πραγματικότητα στην χώρα μας. Εγώ τουλάχιστον δεν γνωρίζω να υπάρχουν στοιχεία που να μας ενημερώνουν για το πόσοι ασθενείς, που έπασχαν από συγκεκριμένες παθήσεις, έχουν επιβιώσει και αναρρώνουν φέτος σε σύγκριση με πέρσι ή άλλα ποιοτικά στατιστικά δεδομένα που θα μας επέτρεπαν να εξάγουμε συμπεράσματα σχετικά με το πόσο επιτυχημένες ήταν οι παρεμβάσεις των επαγγελματιών υγείας και του συστήματος υγείας γενικότερα, σε όλους εκείνους που είχαν την ανάγκη των υπηρεσιών του. Τα μόνα στοιχεία που επανειλημμένα βλέπουμε και ακούμε είτε από επίσημα κυβερνητικά στελέχη, είτε από τους «επαΐοντες» των διαφόρων ΜΜΕ (Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης) αφορούν τα κόστη υγείας που έχουν αυξηθεί δραματικά τα τελευταία χρόνια λόγω κάποιων «ασυνείδητων επαγγελματιών», αλλά και «κακών» εταιρειών που ευδοκιμούν ιδιαίτερα στον χώρο της υγείας, σε σύγκριση με την υπόλοιπη αγορά που είναι «ηθικά και αγγελικά» πλασμένη.

Στενά συνδεδεμένα με το ζήτημα της μέτρησης της απόδοσης είναι και τα επόμενα δύο θέματα που ο πανεπιστημιακός από το Harvard Medical School θίγει.
«Αξία». Η λέξη αξία δεν είναι κακή, δηλώνει. Τι περισσότερες φορές η λέξη αυτή συνδέεται με την μείωση του κόστους θεραπείας. Όμως αυτό που σίγουρα απαιτείται, ιδιαίτερα όταν μιλάμε για την υγεία είναι να επιτυγχάνουμε καλά αποτελέσματα όσο πιο αποδοτικά (efficiently) γίνεται. Μετρώντας τα αποτελέσματα και τα κόστη επιτρέπει τόσο στα ιδρύματα, αλλά και σε όσους παρέχουν υπηρεσίες υγείας, να βελτιώνονται και να μαθαίνουν από τους ανταγωνιστές τους, καταλήγει.

Εδώ, ο Thomas H. Lee εστιάζει την προσοχή του σε μια άλλη παράμετρο, που συνδέεται στενά με το θέμα της απόδοσης στην παραγωγή και παροχή υπηρεσιών υγείας. Συνήθως το θέμα αυτό δεν αντιμετωπίζεται με την δέουσα προσοχή σε πολλές χώρες. Σε χώρες, όπως οι ΗΠΑ για παράδειγμα, όπου το σύστημα παροχής υπηρεσιών υγείας στηρίζεται στην μεγιστοποίηση των εσόδων και του τρόπου αμοιβής των επαγγελματιών υγείας (αμοιβή για κάθε παρεχόμενη υπηρεσία ξεχωριστά) το ζήτημα αυτό «υποεκτιμάτε». Αντίθετα σε χώρες όπου τα συστήματα υγείας είναι δημόσια και οι δαπάνες υγείας αποτελούν σημαντικό τμήμα των συνολικών δημοσίων δαπανών το θέμα «υπερεκτιμάται». Ιδιαίτερα στην χώρα μας, όπου το δημοσιονομικό έλλειμμα αποτελεί ένα από τα κυριότερα προβλήματα της Ελληνικής οικονομίας, η μείωση του κόστους θεραπείας αποτελεί σχεδόν την μόνη παράμετρο που η πολιτεία λαμβάνει υπόψη. Αυτό γίνεται κύρια γιατί δε υπάρχουν στόχοι όπως αυτοί που περιγράψαμε προηγουμένως, αλλά και γιατί η σύγχρονη εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας δεν λαμβάνει καθόλου υπόψη της θέματα διαχείρισης και απόδοσης του συστήματος. Είναι ανάγκη να υπογραμμίσουμε ότι αυτή η στρεβλή τοποθέτηση επί του θέματος θολώνει ή και διαστρεβλώνει το πραγματικό πρόβλημα, αφού δεν αναζητά την ουσία και τις γενεσιουργές αιτίες του προβλήματος και τελικά καταλήγει στο να αγνοεί το επιστημονικό μέρος της ιατρικής επιστήμης συνολικά και να εστιάζει την προσοχή μας μόνο στην δαπάνη αυτή καθ’ εαυτή, λες και πρόκειται για μια δαπάνη που προέρχεται από την θέληση των «καταναλωτών» για μεγαλύτερη κατανάλωση και όχι από συγκεκριμένες ανάγκες που δημιουργούνται ανεξάρτητα από τα θέλω και τις υποκειμενικές ανάγκες των υποψήφιων ασθενών και των ασθενών.

Η τρίτη και τελευταία από τις παραμέτρους, που αναφέρει ο Thomas H. Lee, εστιάζεται στην σχέση που υπάρχει ανάμεσα στην βελτίωση της απόδοσης και την ομαδική δουλειά, στις σύγχρονες συνθήκες εργασίας στον τομέα υγείας.

Η βελτίωση στην απόδοση απαιτεί ομαδική δουλειά δηλώνει ο Thomas H. Lee. Οι μεμονωμένοι κλινικοί γιατροί έχουν περιορισμένο μόνο έλεγχο, όσο αφορά την μοίρα και τα αποτελέσματα της θεραπείας των ασθενών τους. Σε κάθε οργάνωση που παρέχει υπηρεσίες υγείας ανώτερος συντονισμός, μοίρασμα της πληροφορίας και ομαδική δουλειά ανάμεσα στις διαφορετικές ειδικότητες απαιτείται, αν πρόκειται να βελτιώσουμε τα αποτελέσματα και την αξία των παρεχόμενων υπηρεσιών, δηλώνει ο καθηγητής από τα Harvard.

Τα παραπάνω όμως αποτελούν σημαντικές συνιστώσες μιας άλλης άποψης για την διαχείριση αυτών των οργανισμών, αλλά και όλων των οργανισμών γενικότερα και απαιτούν άλλη εκπαίδευση των επαγγελματιών υγείας (τουλάχιστον εκείνων που εργάζονται μέσα σε μεγάλα νοσοκομειακά ιδρύματα), εκπαίδευση που έχει σχέση όχι μόνο με το επιστημονικό υπόβαθρο των γιατρών, αλλά και με την διαχείριση (management) των οργανισμών και των συστημάτων.

Ο τρόπος με τον οποίο ασκείται σήμερα η ιατρική οδηγεί τους «υπηρέτες» του συστήματος υγείας, είτε να προσπαθούν να αγοράσουν χρόνο, να φροντίσουν για αλλαγές και να μεγιστοποιήσουν τα έσοδα, (βλέπε ιδιωτικός τομέας - αμοιβή για κάθε παρεχόμενη υπηρεσία ξεχωριστά - ΗΠΑ), είτε να αδιαφορούν για τις δαπάνες υγείας (βλέπε δημόσιο). Οι σύγχρονοι όμως ηγέτες, θα πρέπει να επικεντρωθούν στα αποτελέσματα και να χρησιμοποιούν μετρήσεις της απόδοσης σαν ένα εργαλείο κινητοποίησης,  προκειμένου να οργανώσουν τους συναδέλφους τους και να προσπαθήσουν να επιτύχουν βελτιώσεις, μας λέει ο Thomas H. Lee.

Ο αρθρογράφος υποστηρίζει ότι η αλλαγή δεν είναι εύκολη και ότι χρειάζεται ένα όραμα προκειμένου να ξεκινήσει η διαδικασία για αλλαγή. Ένα αποτελεσματικό όραμα, δηλώνει, μπορεί να βοηθήσει τους ανθρώπους να πραγματοποιήσουν τις απαραίτητες αλλαγές. Φέρνει μάλιστα το παράδειγμα, ότι πολλοί γιατροί και νοσοκομειακοί ηγέτες ενστικτωδώς αρνούνται να δώσουν δημόσια αναφορά σχετικά με τις υπηρεσίες υγείας που αυτοί παρέχουν.

Ένα όραμα όμως, που θα πρέπει να το αγκαλιάσει η πλειοψηφία των υγειονομικών, δεν είναι κάτι που δημιουργείται στο κενό. Τα οράματα έχουν σχέση με τον τρόπο που αντιλαμβανόμαστε την πραγματικότητα και τον τρόπο σκέψης με βάση τον οποίο θέτουμε στόχους. Επίσης ένα όραμα, στον χώρο της υγείας, δεν μπορεί να επιτευχθεί αν δεν το στηρίξει η πολιτεία και γενικότερα αυτοί που έχουν αποφασιστικό ρόλο στην διοίκηση και διαχείριση αυτών των συστημάτων. Το ζήτημα αυτό όμως είναι ευρύτερα κοινωνικό-πολιτικό και λιγότερο επιστημονικό. Με άλλα λόγια, θέλω να πω ότι το ζήτημα του οράματος και της στοχοθέτησης δεν είναι κάτι που μπορεί να ξεπηδήσει ανεξάρτητα και έξω από τον τρόπο σκέψης που καθοδηγεί όλες τις δραστηριότητες της σημερινής κοινωνικής πραγματικότητας.

Ας αφήσουμε όμως (προς το παρόν) την κοινωνικό-πολιτική διάσταση του προβλήματος και ας προσπαθήσουμε να δούμε με ποιο τρόπο, αν υπάρχει τέτοιος, θα μπορούσαμε να μετρήσουμε την απόδοση στον τομέα της παροχής υπηρεσιών υγείας.

Επιστροφή


Αναλύσεις - Μελέτες
Γρίπη - H1N1
Παιδεία και Κοινωνία
Ασφαλιστικό
Ασφαλιστικό - Κόμματα
Ασφαλιστικό - Οικονομία

Μας ενδιαφέρει όλους
Διατροφή
Αλλεργίες
Aids / HIV
Διαβήτης
Ισορροπημένη Διατροφή
Εγκυμοσύνη
Καρδιολογικά Θέματα
Καρκίνος
Ουρολογικά Θέματα
Παχυσαρκία
Πνεύμονας...Ζωής
Οφθαλμολογία
Σεξουαλική Υγεία
Στοματική Υγιεινή
Το Γνωρίζατε αυτό;
Ορθοπεδικά Θέματα
Περιοχή μελών
* Ξέχασα τον κωδικό
*Εγγραφή νέου μέλους
Θέματα
Υγεία & Οικογένεια
Υγεία & Πρόληψη
Υγεία & Άντρας
Υγεία & Γυναίκα
Υγεία & Παιδί
Υγεία & 3η Ηλικία
Υγεία & Ομορφιά
Υγεία & 4 Εποχές
Υγεία & Διατροφή
Υγεία & Ευ Ζήν
Υγεία & Sex
Ψυχική Υγεία

Newsletter
Newsletter
Αρχική Σελίδα | Όροι Χρήσης | Προστασία Προσωπικών Δεδομένων

Οι πληροφορίες οι οποίες παρέχονται στον διαδικτυακό τόπο medinfo.gr δέν έχουν συμβουλευτικό,
αλλά καθαρά πληροφοριακό χαρακτήρα. Παρακαλόύμε συμβουλευτείτε τον ιατρό σας.


© 2017 Medinfo   Κατασκευή ιστοσελίδων: ATnet Communications Α.Ε.