Τετάρτη 14 Νοεμβρίου 2018 16:24
MedInfo
Εκτύπωση σελίδας  Στείλ'το σε φίλο 
 



Θεματική Αναζήτηση:


Καρδιολογικά Θέματα
Το καρδιαγγειακό σύστημα - Οι παθήσεις της καρδιάς
Επιμέλεια: Δ. Πανταζής - Φαρμακοποιός 
Πηγή: Ελληνική & Διεθνής Αρθρογραφία   
Δημοσιεύθηκε: Στις 27/02/2009 ώρα: 11:32
Μικρότερη γραμματοσειρά Επαναφορά γραμματοσειράς Μεγαλύτερη γραμματοσειρά
Όπως περιγράψαμε σε προηγούμενο άρθρο μας, η καρδιά αποτελεί μια τέλεια αντλία που ο στόχος της είναι να αρδεύει όλα τα κύτταρα, τους ιστούς και τα όργανα του σώματος μας μεταφέροντας, κατά κύριο λόγο, οξυγόνο.
Είναι λοιπόν κατανοητό γιατί η καρδιά διαδραματίζει βασικό ρόλο στην διατήρηση της ομοιόστασης και λειτουργίας του οργανισμού μας, όπως εξ’ άλλου κάνουν και άλλα βασικά όργανα.

Δυστυχώς όμως, και η καρδιά κάτω από ορισμένες συνθήκες και καταστάσεις μπορεί να οδηγηθεί σε δυσλειτουργία, δηλαδή να αρρωστήσει. Στο σημερινό μας άρθρο θα ασχοληθούμε με ορισμένες από τις βασικότερες παθήσεις της καρδιάς και τις αιτίες τους.

Καρδιακή Ανεπάρκεια

Λέμε ότι υπάρχει καρδιακή ανεπάρκεια όταν το καρδιακό έργο που παράγεται δεν επαρκεί για να διατηρήσει την κυκλοφορία σε ικανοποιητικό επίπεδο, έτσι ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες του οργανισμού. Σε ήπιες καταστάσεις, η ανεπάρκεια αυτή δεν είναι εμφανής σε συνθήκες ηρεμίας ή ήπιας δραστηριότητας, αλλά γίνεται εμφανής όταν η ένταση της δραστηριότητας αυξηθεί σημαντικά, όπως συμβαίνει, για παράδειγμα, κατά την διάρκεια μιας άσκησης. Η ανεπάρκεια αφορά τις περισσότερες φορές το αριστερό μέρος της καρδιάς μας, λόγω του φόρτου εργασίας που αυτό καλείται να φέρει σε πέρας. Όμως, όταν το ένα μέρος της καρδιακής αντλίας δεν λειτουργεί αποτελεσματικά, τότε, συχνά, αυτό οδηγεί σε ανεπάρκεια και το άλλο μισό. Οι κύριες κλινικές εκδηλώσεις αυτής της ανεπάρκειας εξαρτώνται από το μέρος της καρδιάς που πάσχει.

Αντισταθμιστικοί μηχανισμοί στην καρδιακή ανεπάρκεια

Όταν υπάρχει οξεία και έντονη καρδιακή ανεπάρκεια ο οργανισμός δεν προλαβαίνει να αντιδράσει και να δημιουργήσει αντιρροπιστικούς μηχανισμούς. Όταν όμως η ανεπάρκεια της καρδιάς αποτελεί ένα γεγονός που λαμβάνει χώρα συνεχώς, σε μικρότερη ή μεγαλύτερη ένταση, και για μεγάλο χρονικό διάστημα, τότε λαμβάνουν χώρα αλλαγές, υπό την μορφή αντιρροπιστικών μηχανισμών. Οι μηχανισμοί αυτοί δημιουργούνται στοχεύοντας να διατηρήσουν σταθερό το παραγόμενο καρδιακό έργο, δηλαδή την ισορροπία, και είναι οι ακόλουθοι:

 Οι καρδιακοί μύες μεγαλώνουν και αυξάνουν σε αριθμό, κάτι το οποίο μεταφράζεται σε αύξηση του πάχους των τοιχωμάτων της καρδιάς, δηλαδή των καρδιακών κοιλοτήτων.

 Οι καρδιακές κοιλότητες (ο αριστερός ή ο δεξιός κόλπος ή κοιλία αντίστοιχα) μεγαλώνουν.

 Η μείωση της ροής του αίματος προς τα νεφρά δραστηριοποιεί τον μηχανισμό ρενίνης-αγγειοτενσίνης-αλδοστερόνης, ο οποίος οδηγεί στην κατακράτηση νερού και αλάτων. Αυτό φυσικά έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση του όγκου του αίματος και του καρδιακού έργου. Η κατάσταση αυτή επιβαρύνεται από το γεγονός ότι η αγγειοτενσινη ΙΙ προκαλεί συστολή των αγγείων αυξάνοντας τις περιφερικές αντιστάσεις και επιβαρύνοντας το έργο της καρδιάς.

Για άλλη  μια φορά και με αφορμή την προσέγγιση που προσπαθούμε να κάνουμε στο θέμα της καρδιακής ανεπάρκειας και των νοσημάτων της καρδιάς γενικά, θα θέλαμε να τονίσουμε ότι η σχέση μεταξύ των αιτίων μιας πάθησης και της πάθησης αυτής καθ’ αυτής δεν είναι στατική, αλλά δυναμική. Με άλλα λόγια δεν είναι εύκολο να προσδιορίσουμε με ευκολία ποια είναι η αιτία της πάθησης και να την θεραπεύσουμε. Εξ’ άλλου συνήθως η αιτία, πίσω από μια πάθηση, δεν είναι μια, αλλά ένα σύνολο παραγόντων που οδηγεί στην πάθηση και την εκδήλωση των συμπτωμάτων της. Με αφορμή αυτό που περιγράφουμε παραπάνω θα πρέπει επίσης, για άλλη μια φορά, να αντιληφθούμε όλοι (ασθενείς, υποψήφιοι ασθενείς και επαγγελματίες της υγείας) ότι, η αντιμετώπιση μιας πάθησης δεν μπορεί να γίνει με ένα χαπάκι ή γενικά με νοοτροπία «fast food». Επίσης θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι η αντιμετώπιση των περισσότερων παθήσεων δεν ταυτίζεται με την εξάλειψη ή την ανακούφιση των συμπτωμάτων. Η αντιμετώπιση των παθήσεων είναι ένα σύνολο ενεργειών που αφορούν, τόσο τον θεράποντα γιατρό και τους επαγγελματίες της υγείας που εμπλέκονται έμεσα στην διαδικασία της θεραπείας, όσο και τον ασθενή που εμπλέκεται άμεσα με την εφαρμογή της θεραπείας. Η φαρμακευτική θεραπεία ή οποιαδήποτε άλλη θεραπευτική παρέμβαση, αποτελεί ένα μέρος της συνολικής προσπάθειας αποκατάστασης της ισορροπίας του οργανισμού. Δηλαδή θα πρέπει, προκειμένου να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τις σύγχρονες παθήσεις, να δούμε το όλον και όχι μόνο το μέρος. Με άλλα λόγια όσο στην καταναλωτική κοινωνία μας θα αντιμετωπίζουμε την ασθένεια σαν μια άλλη «ανάγκη» και τις θεραπείες σαν «εμπορικά» αγαθά, τότε θα έχουμε δυσανάλογη αύξηση των δαπανών υγείας και αναιτιολόγητη αύξηση και έξαρση των ασθενειών.

Οι καρδιακές βαλβίδες και οι βαλβιδοπάθειες

Ας προσπαθήσουμε όμως να γνωρίσουμε και μερικές ακόμα από τις βασικές διαταραχές της σημαντικής αυτής αντλίας που ονομάζουμε καρδιά, οι οποίες προκαλούν προβλήματα στο σύνολο του οργανισμού και την εκδήλωση συγκεκριμένων παθήσεων.

Όπως ξέρουμε η καρδιά αποτελείται από 4 μέρη. Τον αριστερό και δεξιό κόλπο και την αριστερή και δεξιά κοιλία. Τα μέρη αυτά λειτουργούν σαν αντλίες που η συντονισμένη δράση τους βοηθά στο να σταλεί το αίμα, που έρχεται από την περιφέρεια, μέσω των φλεβών, στους πνεύμονες, και το οξυγονωμένο από τους πνεύμονες αίμα να σταλεί στην περιφέρεια και πάλι. Οι κολποκοιλιακές καρδιακές βαλβίδες (η τριγλώχινα και η μιτροειδής), που βρίσκονται μεταξύ του κόλπου και της κοιλίας, εμποδίζουν την παλινδρόμηση του αίματος από τις κοιλίες προς του κόλπους κατά την διάρκεια της συστολής της αντίστοιχης κοιλίας, ενώ οι μηνοειδής βαλβίδες (αορτική και πνευμονική) εμποδίζουν την παλινδρόμηση του αίματος από την αορτή και τις πνευμονικές αρτηρίες προς τις κοιλίες κατά την διάρκεια της διαστολής. Είναι δηλαδή σημαντικές για την λειτουργία της καρδιάς, γιατί εμποδίζουν το αίμα να πάει προς την αντίθετη, από την επιθυμητή κατεύθυνση την ώρα που ο καρδιακός μυς συσπάται ή διαστέλλεται. Θα μπορούσαμε να πούμε ότι πρόκειται για βαλβίδες ασφαλείας υψηλής τεχνολογίας που αποτελούν αναντικατάστατο «εξάρτημα» της καρδιακής αντλίας. Στο σημείο αυτό θα πρέπει να σημειώσουμε ότι κατά την διάρκεια της λειτουργίας τους και συγκεκριμένα κατά την φάση της σύγκλεισης παράγεται ήχος που γίνεται αντιληπτός με την ακοή.

Θα πρέπει ακόμη να σημειώσουμε ότι η αριστερή κολποκοιλιακή βαλβίδα, καθώς και η αορτική υπόκεινται σε μεγαλύτερες πιέσεις, σε σύγκριση με τις άλλες δυο καρδιακές βαλβίδες, και αυτό τις κάνει να είναι πιο ευάλωτες. Η βλάβη που μπορεί να προκληθεί στις καρδιακές βαλβίδες συνοδεύεται με αλλοιώσεις (μεταβολές) των ήχων που παράγονται. Οι αλλοιωμένοι ήχοι καλούνται συνήθως φυσήματα. 

Οι πιο συνήθεις αιτίες των βλαβών των καρδιακών βαλβίδων είναι:

 Ο ρευματικός πυρετός

 Η ίνωσις μετά από φλεγμονή των βαλβίδων και

 Οι συγγενείς (εκ γενετής) ανωμαλίες

Οι περισσότερες από τις παθήσεις των καρδιακών βαλβίδων οφείλονται σε ρευματικό πυρετό. Τις περισσότερες φορές η πάθηση αυτή ξεκινά από κάποια στρεπτοκοκκική λοίμωξη (δηλαδή από στρεπτόκοκκους), όπως είναι, για παράδειγμα, το κοινό κρυολόγημα, η οστρακιά, η μέση ωτίτιδα, κλπ. Ο μηχανισμός μέσα από τον οποίο ο ρευματικός πυρετός προκαλεί βλάβες τόσο στις καρδιακές βαλβίδες, όσο και σε άλλα όργανα του οργανισμού, είναι περίπλοκος και δεν θα επιμείνουμε στην ανάλυση του. 

Μερικές από τις παθήσεις που αφορούν τις καρδιακές βαλβίδες είναι:

 Η στένωση της αορτής. Κατά την στένωση της αορτικής βαλβίδας το αίμα εισέρχεται από την αριστερή κοιλία προς την αορτή, αλλά μέσα από ένα στενότερο, σε σύγκριση με το κανονικό, άνοιγμα και αυτό φυσικά έχει σαν αποτέλεσμα την αύξηση της πίεσης στην αριστερή κοιλία.

 Η στένωση της μιτροειδούς βαλβίδας. Κατά την στένωση της μιτροειδούς βαλβίδας το αίμα περνά με δυσκολία από τον αριστερό κόλπο στην αριστερή κοιλία και φυσικά έτσι επιτυγχάνεται η ελάττωση της διακίνησης του αίματος από τον αριστερό κόλπο στην αριστερή κοιλία.

Οι παθήσεις των βαλβίδων μπορούν να οδηγήσουν σε πνευμονικό οίδημα (βαλβιδοπάθεια της μιτροειδούς)  ή διόγκωση του αριστερού κόλπου, που προέρχεται από υψηλή πίεση μέσα σε αυτόν. Αυτό με την σειρά του μπορεί να οδηγήσει (σε προχωρημένο στάδιο της μιτροειδούς βαλβιδοπάθειας) σε κολπική μαρμαρυγή.
Επιστροφή


Αναλύσεις - Μελέτες
Γρίπη - H1N1
Παιδεία και Κοινωνία
Ασφαλιστικό
Ασφαλιστικό - Κόμματα
Ασφαλιστικό - Οικονομία

Μας ενδιαφέρει όλους
Διατροφή
Αλλεργίες
Aids / HIV
Διαβήτης
Ισορροπημένη Διατροφή
Εγκυμοσύνη
Καρδιολογικά Θέματα
Καρκίνος
Ουρολογικά Θέματα
Παχυσαρκία
Πνεύμονας...Ζωής
Οφθαλμολογία
Σεξουαλική Υγεία
Στοματική Υγιεινή
Το Γνωρίζατε αυτό;
Ορθοπεδικά Θέματα
Περιοχή μελών
* Ξέχασα τον κωδικό
*Εγγραφή νέου μέλους
Θέματα
Υγεία & Οικογένεια
Υγεία & Πρόληψη
Υγεία & Άντρας
Υγεία & Γυναίκα
Υγεία & Παιδί
Υγεία & 3η Ηλικία
Υγεία & Ομορφιά
Υγεία & 4 Εποχές
Υγεία & Διατροφή
Υγεία & Ευ Ζήν
Υγεία & Sex
Ψυχική Υγεία

Newsletter
Newsletter
Αρχική Σελίδα | Όροι Χρήσης | Προστασία Προσωπικών Δεδομένων

Οι πληροφορίες οι οποίες παρέχονται στον διαδικτυακό τόπο medinfo.gr δέν έχουν συμβουλευτικό,
αλλά καθαρά πληροφοριακό χαρακτήρα. Παρακαλόύμε συμβουλευτείτε τον ιατρό σας.


© 2018 Medinfo   Κατασκευή ιστοσελίδων: ATnet Communications Α.Ε.