Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2019 11:07
MedInfo
Εκτύπωση σελίδας  Στείλ'το σε φίλο 
 


Θεματική Αναζήτηση:


Απόψεις
Οικονομική κρίση - Ομοιότητες και διαφορές με τις κρίσεις στην υγεία
Επιμέλεια: Δ. Πανταζής - Φαρμακοποιός 
Πηγή: Ελληνική & Διεθνής Αρθρογραφία   
Δημοσιεύθηκε: Στις 15/10/2008 ώρα: 11:24
Μικρότερη γραμματοσειρά Επαναφορά γραμματοσειράς Μεγαλύτερη γραμματοσειρά
Το site όπως πολύ καλά γνωρίζουν, όσοι το επισκέπτονται και αναζητούν ενημέρωση και πληροφορίες από αυτό, ασχολείται με τις πολιτικές και τις συμπεριφορές που επιδρούν και επηρεάζουν την υγεία και φυσικά η οικονομική δραστηριότητα δεν είναι απλά μια βασική κοινωνική δραστηριότητα, αλλά ξέρουμε ότι σχετίζεται στενά με την υγεία.
Παρ’ όλο λοιπόν που δεν είμαστε οικονομολόγοι, ούτε ειδικοί περί τα οικονομικά, δεν μπορούμε να σταθούμε απαθείς στα τεκταινόμενα περί την οικονομία το τελευταίο χρονικό διάστημα.

Θα προσπαθήσουμε λοιπόν, από την σκοπιά του πολίτη (που προσπαθεί να είναι ενημερωμένος) να προσεγγίσουμε αυτό το πρόβλημα μέσα από τις απόψεις που δημοσιεύτηκαν αυτές τις ημέρες για το καυτό αυτό ζήτημα.

Στην προσπάθεια μου αυτή θα επικαλεστώ τις απόψεις που διάβασα και άκουσα το τελευταίο χρονικό διάστημα γύρω από το επίμαχο θέμα. Στην εφημερίδα «ΗΜΕΡΗΣΙΑ» λοιπόν (4-5/10/2008), δημοσιεύονται δύο άρθρα. Το ένα υπογράφει ο πρώην υπουργός κος Ανδριανόπουλος, πολύ γνωστός για τις απόψεις του περί τα οικονομικά και το άλλο ο έγκριτος, και επίσης πολύ γνωστός (στους προβληματισμένους και σε όσους αναζητούν απόψεις με περιεχόμενο), δημοσιογράφος Γιώργος Δελάστικ. Οι τίτλοι των δύο άρθρων είναι χαρακτηριστικοί και τους αναδημοσιεύουμε αυτούσιους.

«Επενδυτικές τράπεζες; Ε, λοιπόν ας τις αφήσουμε να καταρρεύσουν...» είναι ο τίτλος του άρθρου που υπογράφει ο κος Ανδριανόπουλος. 

«Ο καπιταλισμός του 21ου αιώνα μετά την κρίση» είναι ο τίτλος του άρθρου που υπογράφει ο κος Δελάστικ.
Στο τελευταίο άρθρο (αυτό του κου Δελάστικ) αναφέρονται ορισμένες χαρακτηριστικές απόψεις σημαντικών προσώπων, αλλά και εντύπων, της διεθνούς πολιτικής και οικονομικής ζωής, που αναφέρονται στα αίτια αυτής της κρίσης και τις οποίες θεωρούμε σημαντικό να αναδημοσιεύσουμε.

«Δεν μπορεί διαρκώς η αρχή της σχέσης ανάμεσα στο κράτος και την οικονομία να είναι ότι τα κέρδη ιδιωτικοποιούνται και οι ζημιές κοινωνικοποιούνται» δηλώνει απερίφραστα η έγκυρη Γερμανική εφημερίδα «Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε». Να σημειώσουμε ότι η συγκεκριμένη εφημερίδα θεωρείται η βίβλος του επιχειρηματικού κόσμου της Γερμανίας. Το δικό μου το ερώτημα είναι πολύ απλό. Μα εμείς δεν αποφασίσαμε ότι το καλλίτερο σύστημα είναι αυτό που ιδιωτικοποιεί το παραγόμενο έργο των εργαζομένων, των υπαλλήλων, των επιστημόνων, κλπ; Φυσική συνέπεια δεν είναι να ιδιωτικοποιούνται τα κέρδη και ακόμη πιο φυσική συνέπεια δεν είναι όταν υπάρχουν ζημιές να τις κοινωνικοποιούμε, αφού πιστεύουμε ότι μόνο η μεγιστοποίηση του ιδιωτικού – ατομικού κέρδους και η ανάπτυξη του ΑΕΠ (Ακαθάριστο Εθνικό Προϊόν) κινεί προς τα εμπρός την κοινωνία;

Μήπως αυτός ο «φανατισμός», που ενισχύθηκε δραματικά μετά την παταγώδη αποτυχία του «υπαρκτού» «σοσιαλισμού» πρέπει να εγκαταλειφθεί; Στον χώρο της υγείας όταν μια θεραπεία αποτυγχάνει οι επιστήμονες της υγείας (όχι οι αεριτζήδες της υγείας – γιατί υπάρχουν και τέτοιοι) αναζητούν νέες θεραπείες χρησιμοποιώντας την εμπειρία και των αποτυχημένων τους προσπαθειών. Δεν σκοτώνουν τον ασθενή.

«ο δεξιός Γάλλος πρόεδρος Νικολά Σαρκοζί είναι κατηγορηματικός» δηλώνει ο κος Δελάστικ και αναφέρει τα όσα είπε ο Γάλλος πρόεδρος: «μια ορισμένη ιδέα για την παγκοσμιοποίηση τελειώνει με το τέλος ενός χρηματοοικονομικού καπιταλισμού που είχε επιβάλλει την λογική του σε ολόκληρη την οικονομία και είχε συνεισφέρει στην διαστροφή της». Δηλαδή, ρωτάω εγώ, η κρίση έκανε τον Γάλλο πρόεδρο να ανακαλύψει ότι έχει επιβληθεί εδώ και καιρό μια διαστροφική λογική για την οικονομία;
Λίγο παρακάτω στο άρθρο πάντα του γνωστού δημοσιογράφου αναφέρεται ότι, ο πρώην καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας Χέλμουτ Σμιτ, «εκπρόσωπος της δεξιάς πτέρυγας της Σοσιαλδημοκρατίας στην εποχή που κυβέρνησε (1974-1983), ήταν λάβρος εναντίον του σημερινού καπιταλισμού, σε άρθρο του που έγραψε φέτος στη σοβαρή σοσιαλδημοκρατική εφημερίδα “Ντι Τσάιτ”» Σύμφωνα λοιπόν με τον κύριο Δελάστικ, ο Πρώην Γερμανός Καγκελάριος δήλωσε ότι, «Μαζί με την κερδοσκοπία, βιώνουμε και μια απώλεια ενδοιασμών και ηθικής. Μάνατζερ χρηματοοικονομικών εταιρειών εμφανίζονται ως ιδιοκτήτες και αποφασίζουν με κριτήριο το βραχυπρόθεσμο όφελος τους για την τύχη μιας ξένης επιχείρησης και όλων των εργαζομένων σε αυτήν...»

Και φυσικά μετά από όλα αυτά υπάρχει, σε μένα τον απλό πολίτη, ένα ερώτημα: όλοι αυτοί οι τόσο σημαντικοί άνθρωποι είχαν παραπλανηθεί; Δεν είχαν αντιληφθεί τίποτα για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν πολλές μεγάλες επιχειρήσεις και πολλά χρηματοοικονομικά «ιδρύματα»;

Πριν όμως προσπαθήσουμε να προσεγγίσουμε λίγο περισσότερο τα όσα ελέχθησαν από τους παραπλανημένους πολιτικούς ή αναλυτές, που ο κύριος Δελάστικ αναφέρει στο άρθρο του, ας δούμε και την άποψη που καταθέτει ο κος Ανδριανόπουλος.
Ο κος Ανδριανόπουλος επισημαίνει στην αρχή του άρθρου του ότι όσοι νομίζουν ότι ήλθε η ώρα του σοσιαλισμού θα διαψευσθούν και πάλι  και ότι «καταντάει μονότονο και βαρετό να συνθλίβονται οι ίδιες πάντα ιδεοληψίες και φαντασιώσεις».

Γενικά, και όσο αφορά όσους λένε για τον θρίαμβο του σοσιαλισμού, με αφορμή αυτό το γεγονός, εγώ τουλάχιστο συμφωνώ με τον κύριο Ανδριανόπουλο. Αλλά  διερωτώμαι ταυτόχρονα: που «κολλάει» αυτό; Εκτός αν ο κος Ανδριανόπουλος θεωρεί τον Σαρκοζί (και όχι μόνο) Σοσιαλιστή, που με αφορμή αυτό το γεγονός αυτό-αποκαλύφτηκε. Ας μην πέσουμε όμως και εμείς στην παγίδα των «ιδεοληψιών» και ας προχωρήσουμε παρακάτω με την παράθεση των απόψεων του κου Ανδριανόπουλου.
Που βρίσκεται λοιπόν η σημερινή οικονομική «κρίση»; Διερωτάται ο πρώην υπουργός και συνεχίζει: «Αυξάνονται θεαματικά τα επιτόκια; Θυμίζω πως στις αρχές της δεκαετίας του 80 είχαν ακουμπήσει το 20% και δεν είχε κινδυνεύσει ο κόσμος».

Το μόνο που καταρρέει, δηλώνει λίγο παρακάτω ο πρώην υπουργός, «είναι η πρόσφατη εφεύρεση των «επενδυτικών τραπεζών» και οι οργανισμοί που χορηγούσαν δίχως ουσιαστικές εγγυήσεις στεγαστικά, στην κυριολεξία, θαλασσοδάνεια», και καταλήγει: «Η κλασική καπιταλιστική συνταγή των αυτορυθμιζόμενων αγορών δηλώνει: να τις αφήσετε να καταρρεύσουν»

Μάθαμε λοιπόν από τον κύριο Ανδριανόπουλο, εμείς οι πολίτες, ότι οι σοσιαλιστές των ΗΠΑ είναι αυτοί που μας οδήγησαν σε αυτή την κρίση (επί εποχής Μπους μάλιστα) και όχι ο καπιταλισμός που νομίζαμε οι αφελείς ότι κυριαρχεί σε αυτή την μεγάλη χώρα. Και ξέρετε γιατί; Γιατί οποιαδήποτε κρατική δραστηριότητα = σοσιαλισμός, κατά τον κύριο Ανδριανόπουλο. Ακόμα και όταν το κράτος χρησιμοποιείται για συγκεκριμένους σκοπούς από συγκεκριμένους «αεριτζήδες» προκειμένου να μαζέψουν ακόμα εξυπνότερα και την τελευταία δεκάρα από τον «κοσμάκη» (και φυσικά δεν εννοώ τους φόρους).

Όμως οι εξηγήσεις που δίνει παρακάτω ο πρώην υπουργός (και πρώην συνεργάτης των Ελλήνων σοσιαλιστών – σαν συνεργάτης των Γερμανών μου ακούγεται) είναι ακόμη πιο διαφωτιστικές. Ας δούμε τι λεει.

«Ποιος είχε ακούσει ποτέ του τη Northern Rock, την Bradford and Brinkley, την Freddy Mac ή την Fenny Mae; Μονάχα οι καρχαρίες των παραγώγων και οι αποδέκτες των αεριτζίδικων οικιστικών δανείων. Όταν όμως παίζεις με την φωτιά οφείλεις να είσαι έτοιμος να δεχθείς και τα εγκαύματα» δηλώνει ο πρώην υπουργός και συνεχίζει: «Δυσκολεύομαι να καταλάβω γιατί ο μέσος φορολογούμενος θα πρέπει να επιβαρυνθεί για να γλιτώσουν οι μέτοχοι και οι επενδυτές των απίστευτα ριψοκίνδυνων προϊόντων στα οποία είχαν ποντάρει αγοράζοντας από τις τράπεζες αυτές». Η άποψη μου, στο σημείο αυτό είναι ότι, ακούγεται πολύ φυσιολογικό αυτό που ο κος Ανδριανόπουλος δηλώνει, και δεν καταλαβαίνω γιατί τελικά η κυβέρνηση των ΗΠΑ, με την συνδρομή της αντιπολίτευσης θέλησε να παρέμβει. Φυσικά έχω να σημειώσω και κάτι άλλο που «τεχνηέντως» ο κύριος Ανδριανόπουλος, και πολλοί που συμμερίζονται τις απόψεις του, ξεχνούν.

Προ ημερών ακούσαμε όλοι από τις τηλεοράσεις  ότι κάποιοι μίκρο-επενδυτές (από την περιοχή της Λάρισας κυρίως) με προτροπή της CitiBank επένδυσαν σε «προστατευμένα» χαρτιά (κάπου στα ψηλά λεει, η συγκεκριμένη τράπεζα, ότι επρόκειτο για την Leehman Brothers) και έχασαν τα λεφτά τους. Αυτοί είναι άνθρωποι που επένδυσαν τις οικονομίες τους σε «απίστευτα ριψοκίνδυνα προϊόντα» εν γνώσει τους, κατά τον κύριο Ανδριανόπουλο; Στην ουσία ο κος Ανδριανόπουλος απαντά σε αυτό το ερώτημα γράφοντας τα εξής «...και οι αγοραστές σπιτιών που συνομολογούσαν δάνεια με μοναδική εγγύηση την μελλοντικά εκτιμούμενη αυξημένη τιμή τους, πως είναι δυνατόν να απαιτούν τώρα κρατική χρηματοδότηση;» και συνεχίζει: Εξ’ άλλου όλοι γνωρίζουν πως τέτοια φαινόμενα είναι σχεδόν φυσιολογικά σε περιόδους μεγάλης ευημερίας¹ . Ο καθηγητής Hyman Minsky (Stabilizing Unstable Economies) έχει περιγράψει με λεπτομέρεια πως κάτι τέτοιο συμβαίνει». Κύριοι διαλέξτε, ή ευημερία και «λίγο» αγυρτεία (στην ρουλέτα θα παίζεται η ζωή αυτών που θα έχουν χάσει τα πάντα) ή πλήρως αυτορυθμιζόμενες αγορές, όπου το κράτος... αλήθεια ποιος ο ρόλος του κράτους σε αυτή την περίπτωση;

Και συνεχίζοντας την παράθεση των απόψεων του για την κρίση, ο πρώην υπουργός, δίνει την δική του εξήγηση λίγο παρακάτω λέγοντας ή μάλλον γράφοντας: «Που ακριβώς βρίσκεται λοιπόν η κρίση; Κάποιοι κυνικά ισχυρίζονται πως οι αγορές δεν είναι σε θέση να αυτορυθμιστούν. Άρα οι νεοφιλελεύθεροι αερολογούν. Αλλά ποιος τις αφήνει να αυτορυθμιστούν, εφ’ όσον το κράτος σε πρώτη ευκαιρία παρεμβαίνει»; «όπως και την δεκαετία του 30, η οικονομική κατάρρευση προήλθε από την παρέμβαση του κράτους, το ίδιο κινδυνεύει να γίνει και τώρα. Τα κονδύλια αυτά (που ενέκρινε το κογκρέσο) θα πλημμυρίσουν την αγορά, θα αυξήσουν τον πληθωρισμό, θα οδηγήσουν τα επιτόκια στα ύψη, θα πέσει η παραγωγή και αυξηθεί η ανεργία»   Για τα χειρότερα που θα έλθουν δηλώνει ο πρώην υπουργός δεν θα φταιει ο καπιταλισμός, «αλλά η παρέμβαση του κράτους». «όπως το κέρδος λοιπόν είναι αποδεκτό στον καπιταλισμό, εξ΄ ίσου  δεκτές, ίσως και απαραίτητες, είναι οι χρεοκοπίες. Μέσα από τις στάχτες της αποτυχίας αναδύεται το καινούργιο και μεταρρυθμιστικό. Η Αμερική αναδείχτηκε σε υπερδύναμη γιατί η οικονομική της φιλοσοφία οδηγούσε τις αποτυχημένες μεγάλες επιχειρήσεις του παρελθόντος στο νεκροταφείο. Η Ευρώπη παρέμεινε μικρή γιατί διατήρησε με διάφορα παρεμβατικά μέτρα στο προσκήνιο τις ίδιες οικονομικές δυναστείες από τον Μεσαίωνα σχεδόν μέχρι σήμερα» και καταλήγει ο πρώην υπουργός: «ότι δεν αφήνεται να πεθάνει, δολοφονεί την ανανέωση».

Θα μου επιτρέψετε να δηλώσω πολύ ξεκάθαρα ότι, εγώ τουλάχιστον, ο μη μυημένος στα βαθιά οικονομικά πολίτης, δεν έχω κατορθώσει να καταλάβω, μετά και από αυτό, τις αίτίες της κρίσης. Επίσης δεν μπορώ να καταλάβω ποιος είναι ο ρόλος του κράτους ή ποιος θα πρέπει να είναι ο ρόλος του κράτους. Διερωτώμαι: τελικά το Αμερικάνικο κράτος (και όχι μόνο) τι αντιπροσωπεύει; Είναι ένα σοσιαλιστικό κράτος και μας οδήγησε σε αυτή την κρίση; Είναι ο Μπους ένας άλλος Μπρέζνιεφ; Τι διαβάζουμε Θεέ μου, που θα έλεγε και ο Λαζόπουλος. Το ότι η παρέμβαση του κράτους στις ΗΠΑ, οφείλεται σε «σοσιαλιστικό» δάκτυλο που υπάρχει στην χώρα αυτή, η οποία θεωρείται ηγέτιδα του καπιταλισμού, με κάνει να μειδιώ καχύποπτα, τουλάχιστο, για το επιστημονικό και νοητικό υπόβαθρο αυτού που θα υποστήριζε κάτι τέτοιο. Τελικά όμως τι είναι; Ένα καπρίτσιο ή ένα λάθος των ανθρώπων που ηγούνται της ηγέτιδας δύναμης του καπιταλισμού που κατατρόπωσε την μητρόπολη του πάλε ποτέ «υπαρκτού» «σοσιαλισμού»; Τελικά μήπως τα πράγματα δεν είναι τόσο απλοϊκά και χρειάζεται να απαντήσουμε νωρίτερα σε άλλα βασικά ερωτήματα πριν προσπαθήσουμε να εξηγήσουμε τις οικονομικές κρίσεις και τον ρόλο του κράτους;

Θα μου επιτρέψετε να προσπαθήσω να καταθέσω τον δικό μου τρόπο σκέψης αντλώντας παραδείγματα από εκείνο το πεδίο γνώσεων που κατέχω καλλίτερα, και αυτό είναι το πεδίο της υγείας. Συνήθως, όπως συμβαίνει και με τις ασθένειες, οι αιτίες που γενούν μια κρίση είναι παραπάνω από μια και όταν η επίδραση τους στον οργανισμό ισχύει για μεγάλο χρονικό διάστημα.

Για παράδειγμα δεν παθαίνουμε καρδιά αν 35 ημέρες τον χρόνο έχουμε πίεση και δεν γινόμαστε υπερτασικοί επειδή θα το ρίξουμε έξω μια φορά τον μήνα, όσο αφορά το φαγητό την διασκέδαση ή και το ποτό. Υπερτασικοί γινόμαστε γιατί ακολουθούμε ένα τρόπο ζωής έξω από τα όρια και τις αντοχές του οργανισμού μας για μεγάλο χρονικό διάστημα και κατ’ εξακολούθηση. Έτσι και στις κρίσεις τις κοινωνικές συνυπάρχουν παραπάνω από ένας παράγοντας που τις δημιουργεί για μεγάλο χρονικό διάστημα. Υπάρχει ο ατομισμός, η απληστία, η κερδοσκοπία, η απώλεια των ενδοιασμών και της ηθικής, που ειπώθηκαν ή γράφηκαν από τον πρώην καγκελάριο, ή την «Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε» και αναφέρθηκαν παραπάνω. Ο καπιταλισμός, όπως γενικά έχει επικρατήσει, δεν ταυτίζεται με την πλήρη και χωρίς καμία παρέμβαση του κράτους στην ελευθερία των αγορών, αλλά είναι ένα σύστημα όπου το κέρδος αποτελεί αυτοσκοπό και οι «αεριτζήδες» του κέρδους χρησιμοποιούν κατά το δοκούν και όποτε τους συμφέρει λιγότερο ή περισσότερο το κράτος για να επιτύχουν μεγιστοποίηση αυτών των κερδών. Φυσικά όλα αυτά είναι αντιστρόφως ανάλογα της ωριμότητας των πολιτών κάθε κράτους. Ανάλογα την ωριμότητα των πολιτών, και κατ’ επέκταση την ωριμότητα της πολιτικής εξουσίας και την οργάνωση της κοινωνίας, αλλά και του κράτους, δημιουργούνται οι ελεγκτικοί μηχανισμοί και οι θεσμοί που προσπαθούν να διατηρήσουν την κοινωνική «ομοιόσταση».

Όμως σε αυτό το θέμα θα επανέλθουμε αφού, δυστυχώς, αναμένεται να είναι επίκαιρο για μεγάλο χρονικό διάστημα.



¹ Η υπογράμμιση δική μας
Επιστροφή


Αναλύσεις - Μελέτες
Γρίπη - H1N1
Παιδεία και Κοινωνία
Ασφαλιστικό
Ασφαλιστικό - Κόμματα
Ασφαλιστικό - Οικονομία

Μας ενδιαφέρει όλους
Διατροφή
Αλλεργίες
Aids / HIV
Διαβήτης
Ισορροπημένη Διατροφή
Εγκυμοσύνη
Καρδιολογικά Θέματα
Καρκίνος
Ουρολογικά Θέματα
Παχυσαρκία
Πνεύμονας...Ζωής
Οφθαλμολογία
Σεξουαλική Υγεία
Στοματική Υγιεινή
Το Γνωρίζατε αυτό;
Ορθοπεδικά Θέματα
Περιοχή μελών
* Ξέχασα τον κωδικό
*Εγγραφή νέου μέλους
Θέματα
Υγεία & Οικογένεια
Υγεία & Πρόληψη
Υγεία & Άντρας
Υγεία & Γυναίκα
Υγεία & Παιδί
Υγεία & 3η Ηλικία
Υγεία & Ομορφιά
Υγεία & 4 Εποχές
Υγεία & Διατροφή
Υγεία & Ευ Ζήν
Υγεία & Sex
Ψυχική Υγεία

Newsletter
Newsletter
Αρχική Σελίδα | Όροι Χρήσης | Προστασία Προσωπικών Δεδομένων

Οι πληροφορίες οι οποίες παρέχονται στον διαδικτυακό τόπο medinfo.gr δέν έχουν συμβουλευτικό,
αλλά καθαρά πληροφοριακό χαρακτήρα. Παρακαλόύμε συμβουλευτείτε τον ιατρό σας.


© 2019 Medinfo   Κατασκευή ιστοσελίδων: ATnet Communications Α.Ε.