Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2019 11:10
MedInfo
Εκτύπωση σελίδας  Στείλ'το σε φίλο 
 


Θεματική Αναζήτηση:


Απόψεις
Οικονομία & Υγεία: Το παρελθόν είναι μπροστά μας... (Μέρος Γ)
Επιμέλεια: Δ. Πανταζής - Φαρμακοποιός 
Πηγή: Ελληνικός Τύπος - Το Βήμα   
Δημοσιεύθηκε: Στις 12/04/2010 ώρα: 10:01
Μικρότερη γραμματοσειρά Επαναφορά γραμματοσειράς Μεγαλύτερη γραμματοσειρά
Όπως είχαμε αναφέρει και στο προηγούμενο άρθρο, σήμερα θα προσπαθήσουμε να διερευνήσουμε δύο θέματα: 1. Αν οι δημόσιες δαπάνες δημιουργούν προβλήματα και 2. Γιατί οι δημόσιες δαπάνες δημιουργούν σε ορισμένες χώρες περισσότερα «προβλήματα» σε σχέση με άλλες

Διαβάστε το Α Μέρος
Διαβάστε το Β Μέρος

Στην ουσία και τα δύο αυτά ερωτήματα αποτελούν τις δύο όψεις ενός και μόνο ενός νομίσματος, αλλά θεωρώ ότι αξίζει τον κόπο να διερευνήσουμε το θέμα αυτό μέσα από τις διαφορετικές πλευρές που το οριοθετούν.

Στην προσπάθεια μου αυτή θα ανατρέξω και πάλι στην βοήθεια έγκυρων και γνωστών οικονομικών αναλυτών, ανεξάρτητα αν συμφωνώ ή όχι με τις πολιτικές ή ιδεολογικές τους θέσεις.

Σε άρθρο του λοιπόν στο Βήμα στις 11 Φεβρουαρίου 1990, ο γνωστός έγκυρος και φιλελεύθερος, όσο αφορά τις ιδεολογικές του απόψεις, δημοσιογράφος Νίκος Νικολάου δηλώνει: «το βασικό επιχείρημα με το οποίο οι εμφανιζόμενοι ως εκπροσωπούντες την φιλελεύθερη σκέψη στην Ελλάδα απορρίπτουν στο σύνολο του το φορολογικό νομοσχέδιο, είναι ότι δεν μπορούν να μπουν νέοι φόροι αν δεν προηγηθούν περικοπές στις δημόσιες δαπάνες».

Με αφορμή λοιπόν αυτή την διένεξη ανάμεσα στους φιλελεύθερους ο γνωστός και έγκυρος οικονομικός αναλυτής κάνει μια ιστορική αναδρομή στα στοιχεία που αφορούν τις δημόσιες δαπάνες τα τελευταία 20 χρόνια έως και το 1990.

Μας δηλώνει λοιπόν ότι οι δαπάνες του κρατικού προϋπολογισμού το 1970 ήταν μόνο το 26,4% του ΑΕΠ, ενώ το 1979 έφθασαν το 32,9%. Σύμφωνα μάλιστα με τον κ. Νικολάου «η αύξηση αυτή ήταν κατά βάση ορθή πολιτική και πραγματοποιήθηκε στα χρόνια που πρωθυπουργός ήταν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής. Η πολιτική ανάπτυξη των κρατικών δαπανών στην περίοδο αυτή εξέφραζε την αυξημένη μέριμνα της κυβερνήσεως για την ευρύτερη κάλυψη των κοινωνικών αναγκών στον τομέα της υγείας, της πρόνοιας και της παιδείας».

Ο αρθρογράφος σημειώνει ότι οι «ακραιφνείς» φιλελεύθεροι επέκριναν τον Καραμανλή για αυτή του την πολιτική, αλλά η κυβέρνηση είχε το ισχυρό επιχείρημα ότι, «όσο αναπτύσσεται  και εκσυγχρονίζεται μια κοινωνία, τόσο οι ευθύνες και συνεπώς τα έξοδα του κράτους πρέπει να διευρύνονται, αφού οι πολίτες έχουν δικαίωμα για καλλίτερες υπηρεσίες στους τομείς της υγείας και της παιδείας και ένα ευνομούμενο κράτος έχει υποχρέωση να τις παρέχει».

Παρατήρηση 1η: Προσωπικά συμφωνώ απόλυτα με τις απόψεις εκείνες που ομιλούν για τις ευθύνες του κράτους έναντι των ευρύτερων κοινωνικών αναγκών, όπως είναι αυτές της υγείας και της παιδείας. Αμφισβητώ όμως το γεγονός ότι η αύξηση των δημοσιών δαπανών διοχετεύτηκε στην παιδεία και την υγεία. Να υπενθυμίσω μάλιστα ότι, όσο αφορά την υγεία οι μελέτες τόσο του Δοξιάδη όσο και αργότερα εκείνες που έγιναν επί Παρασκευά Αυγερινού, που είναι και ο πραγματικός δημιουργός του ΕΣΥ, μιλούσαν για δαπάνες που θα έπρεπε να αποτελούν το 5% επί του ΑΕΠ, προκειμένου να έχει επιτυχία το σχέδιο εφαρμογής ενός Εθνικού Συστήματος Υγείας. Σύμφωνα όμως με τα επίσημα στοιχεία που έχουμε δημοσιεύσει στο παρελθόν και ο αναγνώστης μπορεί να αναζητήσει, ουδέποτε το κράτος διέθεσε (μέχρι και το 1995 αν θυμάμαι καλά) αυτό το ποσό.

Ερώτηση 1η: που διοχετεύτηκαν λοιπόν οι δαπάνες αυτές που αποτελούσαν τον 6,5% του ΑΕΠ;
Ας δούμε όμως τις δημόσιες δαπάνες σαν % επί του ΑΕΠ άλλων κρατών στις υπόλοιπες χώρες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει ο  δημοσιογράφος από τις επίσημες Ευρωπαϊκές πηγές. Την ίδια λοιπόν εποχή (7ετία του 1974-1981) που οι δημόσιες δαπάνες στην χώρα μας αποτελούσαν το 32,9% του ΑΕΠ, τα αντίστοιχα ποσοστά σε άλλες χώρες ήταν τα ακόλουθα:

Θεωρώ επίσης σημαντικό αυτό που σημειώνει ο έγκυρος αρθρογράφος, ότι δηλαδή η εντυπωσιακή άνοδος των κρατικών δαπανών «…να μην το ξεχνάμε, έγινε και υπό την πίεση ισχυρών κοινωνικών πιέσεων».
Την δεκαετία του 80 η τάση αύτη όχι απλά συνεχίστηκε, αλλά μεγάλωσε τόσο που μόνο ως έκρηξη των κρατικών δαπανών μπορεί να χαρακτηριστεί. Έτσι από το 32,9% του ΑΕΠ, το 1979 οι κρατικές δαπάνες εκτοξεύτηκαν το 1989 στο 53,9%. Την ίδια χρονιά τα αντίστοιχα ποσοστά στις άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Κοινότητας ήταν:


Ερώτηση 2η: Δεδομένου ότι ούτε στην παιδεία, ούτε στην υγεία δόθηκε ποτέ το 5% επί του ΑΕΠ, τότε που διοχετεύθηκαν τα χρήματα που αφορούσαν αύξηση των δημοσίων δαπανών κατά 21% επί του ΑΕΠ, μεταξύ 1979 και 1989;
Στο σημείο αυτό ο κος Νικολάου κάνει τις εξής παρατηρήσεις:
1. Πρώτον, ότι στις Ευρωπαϊκές χώρες παρατηρούνταν σμίκρυνση της επιχειρηματικής δραστηριότητας του κράτους και βελτίωση στην παροχή των παρεχόμενων υπηρεσιών, ενώ
2. Δεύτερον, στην Ελλάδα οι εξελίξεις «έγιναν ακριβώς προς την αντίθετη κατεύθυνση» και συνεχίζει λέγοντας ότι κατά την περίοδο αυτή υπήρξαν αθρόοι διορισμοί δημοσίων υπαλλήλων, ενώ η ταχεία άνοδος των δημοσίων δαπανών οδήγησε σε ένα τεράστιο δημόσιο χρέος η εξυπηρέτηση του οποίου απορροφά όλο και μεγαλύτερο μέρος των κρατικών δαπανών.

Σε πολύ μεγάλο βαθμό, όσο αφορά την κατανομή των δημοσίων δαπανών, ο κος Νικολάου έχει δίκιο και λέω σε πολύ μεγάλο βαθμό γιατί δεν είναι αλήθεια ότι σε όλες τις χώρες παρατηρούνταν σμίκρυνση της επιχειρηματικής δραστηριότητας του κράτους. Να θυμίσω σε όσους δεν το γνωρίζουν ότι η Astra, η μεγάλη και πρωτοπόρος Σουηδική Φαρμακοβιομηχανία, ελέγχονταν αποκλειστικά, ή σε πολύ μεγάλο βαθμό, από το κράτος εκείνη την εποχή και το ίδιο συνέβαινε και με πολλές άλλες σκανδιναβικές επιχειρήσεις. Απλά το Σουηδικό κράτος δεν λειτουργούσε διορίζοντας σε αυτές τις επιχειρήσεις ανθρώπους από την κομματική δεξαμενή των «ημέτερων», αλλά από την Εθνική δεξαμενή των ικανοτέρων. Ο αναγνώστης θα μπορούσε ακόμη να θυμηθεί ή και να αντλήσει στοιχεία που δείχνουν την εμπλοκή του κράτους σε Μικρότερη ή και μεγαλύτερη έκταση και σε άλλες Ευρωπαϊκές χώρες, όπως για παράδειγμα η Γαλλία.

Που πήγαν λοιπόν όλα αυτά τα χρήματα, τα οποία κατά βάση δανειζόμασταν; Ήταν πολλοί αυτοί που χρόνια έλεγαν ότι οι δαπάνες που κάναμε στην χώρα μας ήταν αντιπαραγωγικές, υποθήκευαν το μέλλον και τελικά ευνοούσαν μόνο ορισμένους επιτήδειους «κομματικούς φίλους». Όμως κανένας μας δεν ήθελε να ακούσει γιατί απλά η συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού είχε κάτι να κερδίσει από αυτή την «ιστορία». Για να καταλάβουμε όμως το μέγεθος αυτού του προβλήματος αρκεί να παρατηρήσουμε τον πίνακα που δημοσιεύει η Καθημερινή την Κυριακή 14 Μαρτίου 2010 και το οποίο σας παραθέτουμε παραπλεύρως.

Πως είναι δυνατόν όμως μια χώρα που δεν φημίζεται για τις παραγωγικές της ικανότητες να έχει υψηλότερες καταναλωτικές δαπάνες ακόμα και από τις ΗΠΑ;

Η απάντηση στο παραπάνω ερώτημα απαιτεί να διερευνήσουμε λίγο παραπάνω τον τρόπο με τον οποίο κινείται η Ελληνική κοινωνία και η φυσικά η Ελληνική οικονομία. Αυτό ίσως μας βοηθήσει να κατανοήσουμε λίγο καλλίτερα τις σοβαρές παθογένειες του συστήματος που όλοι (άλλοι περισσότερο και ενεργητικά και άλλοι λιγότερο και παθητικά) στηρίξαμε και στηρίζουμε.

Ακριβώς γι’ αυτό τον λόγο θα επικοινωνήσουμε και πάλι μαζί σας με νέα στοιχεία που φωτίζουν και από άλλες πλευρές την ιδιόρρυθμη Ελληνική πραγματικότητα.

Επιστροφή


Αναλύσεις - Μελέτες
Γρίπη - H1N1
Παιδεία και Κοινωνία
Ασφαλιστικό
Ασφαλιστικό - Κόμματα
Ασφαλιστικό - Οικονομία

Μας ενδιαφέρει όλους
Διατροφή
Αλλεργίες
Aids / HIV
Διαβήτης
Ισορροπημένη Διατροφή
Εγκυμοσύνη
Καρδιολογικά Θέματα
Καρκίνος
Ουρολογικά Θέματα
Παχυσαρκία
Πνεύμονας...Ζωής
Οφθαλμολογία
Σεξουαλική Υγεία
Στοματική Υγιεινή
Το Γνωρίζατε αυτό;
Ορθοπεδικά Θέματα
Περιοχή μελών
* Ξέχασα τον κωδικό
*Εγγραφή νέου μέλους
Θέματα
Υγεία & Οικογένεια
Υγεία & Πρόληψη
Υγεία & Άντρας
Υγεία & Γυναίκα
Υγεία & Παιδί
Υγεία & 3η Ηλικία
Υγεία & Ομορφιά
Υγεία & 4 Εποχές
Υγεία & Διατροφή
Υγεία & Ευ Ζήν
Υγεία & Sex
Ψυχική Υγεία

Newsletter
Newsletter
Αρχική Σελίδα | Όροι Χρήσης | Προστασία Προσωπικών Δεδομένων

Οι πληροφορίες οι οποίες παρέχονται στον διαδικτυακό τόπο medinfo.gr δέν έχουν συμβουλευτικό,
αλλά καθαρά πληροφοριακό χαρακτήρα. Παρακαλόύμε συμβουλευτείτε τον ιατρό σας.


© 2019 Medinfo   Κατασκευή ιστοσελίδων: ATnet Communications Α.Ε.