Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2019 11:06
MedInfo
Εκτύπωση σελίδας  Στείλ'το σε φίλο 
 


Θεματική Αναζήτηση:


Απόψεις
Η Αθλιότητα της Πολιτικής και οι Πολιτικοί της Αθλιότητας
Επιμέλεια: Δ. Πανταζής - Φαρμακοποιός 
Πηγή: Medlib.gr   
Δημοσιεύθηκε: Στις 12/06/2012 ώρα: 11:42
Μικρότερη γραμματοσειρά Επαναφορά γραμματοσειράς Μεγαλύτερη γραμματοσειρά
Θέλω να πιστεύω ότι όλα έχουν ένα όριο, τουλάχιστον ανάμεσα στους ανθρώπους εκείνους που έχουν αποδεχτεί την κοινωνική ευθύνη των ρόλων που έχουν αναλάβει. Έτσι, μπορώ να κατανοήσω ότι ένας γιατρός, για παράδειγμα, θέλει να αμείβεται σύμφωνα με την απόδοση του και τις δεξιότητες του, αλλά όταν δει έναν πάσχοντα άνθρωπο να του ζητά βοήθεια δεν θα καθίσει να διαπραγματευτεί την αμοιβή του, πριν του παράσχει την απαραίτητη άμεση βοήθεια.

Το ίδιο κατ’ αναλογία πιστεύω ότι πρέπει να συμβαίνει ανάμεσα σε όλους εκείνους του πολιτικούς ταγούς, που μπορεί να έχουν διαφορετικές πολιτικές προσεγγίσεις, αλλά δεν ευτελίζουν την πολιτική αντιπαράθεση υποβαθμίζοντας την κοινή λογική.
Πιστεύω μάλιστα ακράδαντα ότι όπως συμβαίνει με τους γιατρούς που γράφουν τον όρκο του Ιπποκράτη «εκεί που δεν πιάνει η μελάνη», το ίδιο και οι πολιτικοί που παραβιάζουν την λογική με τόσο βάναυσο τρόπο, έχουν άλλα σκοτεινά κίνητρα που καμία σχέση δεν έχουν με την κοινωνική ευθύνη του ρόλου που έχουν αναλάβει.

Μετά από αυτή την εισαγωγή επιτρέψτε μου να έλθω στο καυτό θέμα των τελευταίων ημερών, δηλαδή την ανθρωπιστική κρίση που ζούμε με αφορμή τις ελλείψεις στα φάρμακα και την «απεργία» των φαρμακοποιών.

Θα μου επιτρέψετε αρχικά να δηλώσω ότι κατά την άποψη μου, οι φαρμακοποιοί δεν απεργούν, απλά γιατί κάποιοι τους χρωστούν κάποια λεφτά, αλλά γιατί κάποιοι δεν τους επιτρέπουν να χορηγήσουν τα φάρμακα στους ασθενείς που οι ίδιοι εξυπηρετούν. Να γίνω πιο σαφής. Δεν αρνούμαι εγώ να δώσω τα φάρμακα στους ασθενείς που εξυπηρετώ μέσω του φαρμακείου μου, αλλά οι εταιρείες αρνούνται να μου παραδώσουν φάρμακα με πίστωση και επειδή εγώ δεν έχω άλλα λεφτά για να πληρώσω της μετρητοίς, αφού μου χρωστά το δημόσιο πάνω από 60.000 ευρώ, δεν με προμηθεύουν. Αντίθετα οι μεν τράπεζες με απειλούν ότι θα με βάλουν στον Τειρεσία, και έμμεσα θα μου κλείσουν το φαρμακείο, ενώ η «υπηρεσιακή» κυβέρνηση με απειλεί ότι αν δεν διακόψω την «απεργία», δεν θα μου καταθέσει τα λεφτά που μου χρωστά και τα οποία μου είναι απαραίτητα για να έχω φάρμακα να χορηγήσω στους ασθενείς που έχουν επιλέξει το φαρμακείο μου για να λαμβάνουν το φάρμακο τους.  Αν αυτό έχει σχέση με την κοινή λογική και πολιτική οποιασδήποτε απόχρωσης, παρακαλώ συγχωρέστε μου την αδυναμία, αλλά εγώ δεν το καταλαβαίνω.

Τι αρχίζω να υποπτεύομαι  χωρίς να έχω φυσικά αποδείξεις άλλες, εκτός από το ότι τα παραπάνω δεν εντάσσονται σε καμία λογική και καμία πολιτική οποιασδήποτε απόχρωσης; Αφού οι εντεταλμένοι πολιτικοί απέτυχαν να «ανοίξουν» το επάγγελμα και να παραδώσουν τον κλάδο των φαρμακείων βορά στα χέρια κάποιων «επενδυτών», έθεσαν σε εφαρμογή ένα σχέδιο εξόντωσης των φαρμακείων, έτσι ώστε να «χηρέψουν», όσο το δυνατόν περισσότερες θέσεις, απελευθερώνοντας τις αντίστοιχες άδειες που οι «πολιτικοί» θα μπορέσουν να «παραχωρήσουν» στους «σωτήρες» «επενδυτές».

Με την ευκαιρία, και χωρίς να αγνοώ τις αδυναμίες, τα λάθη, τις παραλείψεις και τις «στενοκεφαλιές» που υπάρχουν στον χώρο μας, δεν κατάλαβα πως τόσο ξεδιάντροπα κάποιοι ταυτίζουν το σημαντικό πρόβλημα αυτής της χώρας, με την απελευθέρωση των επαγγελμάτων των φαρμακοποιών, των φορτηγατζήδων και των ταξιτζήδων. Πιστεύουν αλήθεια κάποιοι, ακόμα και αυτοί που «αντιπαθούν», για τους δικούς τους λόγους, τις παραπάνω επαγγελματικές κατηγορίες, ότι η χώρα έφτασε να χρωστά 360 δις ευρώ, χωρίς να έχει κάνει καμία ουσιαστική παραγωγική επένδυση, επειδή τα επαγγέλματα των φαρμακοποιών, των φορτηγατζήδων και των ταξιτζήδων είναι «κλειστά»;

Με αφορμή όμως αυτή την ανθρωπιστική κρίση, επιτρέψτε μου να εκφράσω και ορισμένες απόψεις όσο αφορά την πολιτική της Ευρωπαϊκής  Ένωσης, δηλαδή την πολιτική της εφαρμογής ανθρωποθυσιών, μέσω των μνημονίων, έτσι ώστε να παραδειγματιστούν οι «κακοί» Έλληνες, αλλά και όσα άλλα «άτακτα παιδιά», θελήσουν ποτέ να παραβούν τους κανόνες που βασίζονται στην αρχή: «Έχω ισχύ και εξουσία και ότι θέλω σας κάνω».

Να δεχτώ λοιπόν, για χάρη της συζήτησης και μόνο, ότι οι Έλληνες σαν λαός ευθύνονται αποκλειστικά για την «κατάντια «τους . Να δεχτώ ακόμα ότι ακριβώς για αυτό τον λόγο θα πρέπει να δεχτούν να σφίξουν σημαντικά το «ζωνάρι» και να στερηθούν τις «πολυτέλειες» που «απολάμβαναν» πριν την κρίση. Αυτό δικαιολογεί, και συνάδει με τον Ευρωπαϊκό Πολιτισμό;
Αυτό δικαιολογεί  την εφαρμογή μιας πολιτικής που επιτρέπει  την διάσωση των τραπεζών πάση θυσία, αλλά όχι των ασθενών και ιδιαίτερα αυτών που πάσχουν από σοβαρές και ανίατες παθήσεις; Πόσο είναι το κόστος της ελάφρυνσης του ανθρώπινου πόνου, για λόγους υγείας (ακόμα και αν συμπεριλάβουμε την σπατάλη), που δεν μπορεί να ανεχθεί και επωμιστεί η Ευρωπαϊκή Ένωση, ενώ την ίδια στιγμή αποδέχεται το κόστος διάσωσης των χρεωκοπημένων τραπεζών; Τι σχέση έχει αυτή η πολιτική, που μας «σερβίρουν» σαν σωτήρια, οι εμπνευστές της, με τα λόγια που ακολουθούν;
«Η κατάσταση της υγείας των πολιτών αποτελεί ένα σημαντικό παράγοντα της παραγωγικής ικανότητας μιας κοινωνίας και οι βελτιώσεις της υγείας μπορούν να βελτιώσουν την δυναμική της ανάπτυξης. Αυτό γίνεται γιατί καλύτερη υγεία συνδέεται με υψηλότερη παραγωγικότητα, παράταση του επαγγελματικού βίου και χαμηλότερου κόστους (λόγω λιγότερων ασθενειών, μικρότερων αναγκών για ασθενειες, λιγότερης αναπηρίας στους ανθρώπους, κλπ). The Social Situation in the European Union – 2003, Εκδόσεις: European Commission.

Σε αυτή την παράγραφο από το συγκεκριμένο κείμενο, που δεν διάλεξα τυχαία, υπάρχει και μια παραπομπή (με αριθμό 14) που αναφέρει τα εξής:  «Η αξιολόγηση της σχέσης αυτής που αφορά τον κόσμο (εννοεί της σχέσης ανάμεσα στην υγεία και την παραγωγικότητα) δίνεται στην έκθεση της Επιτροπής για τη μακροοικονομία και την υγεία - υπό την προεδρία του Jeffrey D. Sachs (2001): Μακροοικονομία και υγεία: επενδύοντας στην υγεία για την οικονομική ανάπτυξη. ΠΟΥ, Γενεύη. Ο Jeffrey D. Sachs  δεν είναι τυχαίος. Είναι καθηγητής οικονομικών στο Harvard και ένας από εκείνους που προσπάθησαν να εφαρμόσουν το Δόγμα του Σοκ στη Ρωσία και ο οποίος έκανε μετά κριτική στο μοντέλο που εφαρμόστηκε στην χώρα αυτή. Επίσης δεν διάλεξα τυχαία την έκδοση του 2003 και για ένα άλλο λόγο. Την επέλεξα γιατί, αυτό το κείμενο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής υπέγραφαν τότε οι: Anna Diamantopoulou, Member of the Commission Employment and Social Affairs, και  Pedro  Solbes  Mira, Member of the Commission Economic and Financial Affairs, Eurostat.

Αγαπητοί φίλοι λυπάμαι βαθύτατα, αλλά δυστυχώς ζούμε στην εποχή που άθλιοι πολιτικοί προσπαθούν να μας επιβάλουν μια πολιτική αθλιότητας. Προσωπικά θεωρώ ότι το διακύβευμα, για εμένα τουλάχιστον, δεν είναι ευρώ ή δραχμή, ή δεν ξέρω τι άλλα διλλήματα οι πολιτικοί της αθλιότητας θέλουν να θέτουν, αλλά το διακύβευμα: Φτώχεια με αξιοπρέπεια και ελπίδα, ή εξαθλίωση, με βία και ανηθικότητα; Δεν χρειάζεται νομίζω να σας πείσω ότι προτιμώ την φτώχεια με αξιοπρέπεια, όταν μάλιστα τα όσα διακινδυνεύω να χάσω είναι απλά κάποιες «καταναλωτικές» μου ανέσεις.

Δημήτρης Πανταζής
Φαρμακοποιός

Επιστροφή


Αναλύσεις - Μελέτες
Γρίπη - H1N1
Παιδεία και Κοινωνία
Ασφαλιστικό
Ασφαλιστικό - Κόμματα
Ασφαλιστικό - Οικονομία

Μας ενδιαφέρει όλους
Διατροφή
Αλλεργίες
Aids / HIV
Διαβήτης
Ισορροπημένη Διατροφή
Εγκυμοσύνη
Καρδιολογικά Θέματα
Καρκίνος
Ουρολογικά Θέματα
Παχυσαρκία
Πνεύμονας...Ζωής
Οφθαλμολογία
Σεξουαλική Υγεία
Στοματική Υγιεινή
Το Γνωρίζατε αυτό;
Ορθοπεδικά Θέματα
Περιοχή μελών
* Ξέχασα τον κωδικό
*Εγγραφή νέου μέλους
Θέματα
Υγεία & Οικογένεια
Υγεία & Πρόληψη
Υγεία & Άντρας
Υγεία & Γυναίκα
Υγεία & Παιδί
Υγεία & 3η Ηλικία
Υγεία & Ομορφιά
Υγεία & 4 Εποχές
Υγεία & Διατροφή
Υγεία & Ευ Ζήν
Υγεία & Sex
Ψυχική Υγεία

Newsletter
Newsletter
Αρχική Σελίδα | Όροι Χρήσης | Προστασία Προσωπικών Δεδομένων

Οι πληροφορίες οι οποίες παρέχονται στον διαδικτυακό τόπο medinfo.gr δέν έχουν συμβουλευτικό,
αλλά καθαρά πληροφοριακό χαρακτήρα. Παρακαλόύμε συμβουλευτείτε τον ιατρό σας.


© 2019 Medinfo   Κατασκευή ιστοσελίδων: ATnet Communications Α.Ε.