Δευτέρα 16 Σεπτεμβρίου 2019 11:02
MedInfo
Εκτύπωση σελίδας  Στείλ'το σε φίλο 
 


Θεματική Αναζήτηση:


Απόψεις
Ασφαλιστικό και Οικονομία
Επιμέλεια: Δ. Πανταζής - Φαρμακοποιός 
Πηγή: Ελληνική & Διεθνής Αρθρογραφία   
Δημοσιεύθηκε: Στις 17/04/2008 ώρα: 13:18
Μικρότερη γραμματοσειρά Επαναφορά γραμματοσειράς Μεγαλύτερη γραμματοσειρά
Επανειλημμένα και από πολλούς επαΐοντες έχει τονιστεί ότι το πρόβλημα του ασφαλιστικού είναι πρόβλημα οικονομικό με την έννοια ότι δεν επαρκούν οι διαθέσιμοι οικονομικοί πόροι για να καλύψουν την ζήτηση για προϊόντα και υπηρεσίες υγείας που συνεχώς αυξάνονται.
Η λύση σύμφωνα με πολλούς είναι μια ισχυρή οικονομική ανάπτυξη και φυσικά η αύξηση της παραγωγικότητας. Για παράδειγμα στην έκθεση Sprau αναφέρεται στην σελίδα 20 ότι: «Για vα αvταπεξέλθoυv στo βάρoς αυτό και vα εγγυηθoύv τις συvτάξεις, oι εργαζόμεvoι πρέπει vα είvαι όσo τo δυvατόv πιo παραγωγικoί. Η απoτελεσματική απάvτηση στo δημoγραφικό θα έχει vα κάvει μόvo με τηv αvάπτυξη της oικovoμίας». Και συνεχίζει παρακάτω: «Η σχέση-κλειδί είvαι μεταξύ κoιvωvικώv δαπαvώv και αvάπτυξης. Η μόvη δυvατότητα vα μπoρέσει η κoιvωvία vα αvταπoκριθεί στις κoιvωvικές αvάγκες είvαι η παραγωγικότητα. Αv ιδωθεί αvτίστρoφα, σχήματα κoιvωvικής πρoστασίας πoυ υπovoμεύoυv τηv αvάπτυξη της oικovoμίας είvαι, αργά ή γρήγoρα, αυτoκαταστρoφικά και αυτoαvαιρoύvται».

Αυτό δηλαδή που πολλοί «έγκριτοι» και «ειδικοί» προτείνουν είναι μια συνεχής οικονομική ανάπτυξη, στα πλαίσια αυτού που όλοι γνωρίζουμε, η οποία θα μπορούσε να λύσει τόσο το συγκεκριμένο πρόβλημα, όσο και πολλά άλλα. Σαν πρώτη παρατήρηση, σε αυτή την πρόταση, μπορούμε να πούμε ότι, αυτή αγνοεί την επιβάρυνση που ασκεί ο συγκεκριμένος τρόπος ανάπτυξης της οικονομίας και λειτουργίας της κοινωνίας (μόλυνση του αέρα και του περιβάλλοντος, διατροφή, στρες, κατάθλιψη, κλπ) στην αύξηση πολλών ασθενειών και την εκτίναξη των δαπανών υγείας, αλλά και τους κινδύνους που απορρέουν από τις γενικότερες μεταβολές στο περιβάλλον που συνδέονται, τόσο με τα θέματα υγείας (επιδημίες, έξαρση «νέων» ασθενειών), όσο και με τις δυνατότητες-αντοχές αυτού του ίδιου του περιβάλλοντος (εξάντληση των φυσικών πόρων). Σαν δεύτερη παρατήρηση μπορούμε να πούμε ότι, η οικονομική ανάπτυξη γενικά και αφηρημένα δεν λύνει το πρόβλημα, αφού οι ΗΠΑ, που παρουσίαζαν μέχρι πρόσφατα μια σημαντική οικονομική ανάπτυξη και δαπανούσαν το μεγαλύτερο ποσοστό για δαπάνες υγείας (15% του ΑΕΠ), σε σύγκριση με οποιαδήποτε άλλη χώρα, είχαν και έχουν το χειρότερο σύστημα κοινωνικής πρόνοιας με 45 εκατομμύρια πολίτες πλήρως ανασφάλιστους. Με άλλα λόγια δεν μπορούμε να ζούμε με τρόπο που θα μας οδηγεί να γερνάμε ως ασθενείς, και να λέμε μετά ότι πρέπει να δουλεύουμε σκληρότερα για να αντιμετωπίσουμε τις ασθένειες και τις ανικανότητες που η δραστηριότητα μας δημιούργησε. Επίσης πρέπει να ομολογήσουμε ότι πέρα από τους οικονομικούς πόρους που είναι απαραίτητοι για να αντιμετωπίσουμε τις σύγχρονες ανάγκες, χρειάζεται και η κατάλληλη πολιτική βούληση και το σύστημα αξιών που οι ΗΠΑ δεν φαίνεται να διαθέτουν.

Είναι φυσικά γεγονός ότι, τους τελευταίους δύο αιώνες και ιδιαίτερα τον 21ο αιώνα, η οικονομική ανάπτυξη είχε (και έχει) λάβει διαστάσεις παγκόσμιου φαινομένου. Πρέπει επίσης να ομολογήσουμε ότι η οικονομική ανάπτυξη των τελευταίων δεκαετιών (μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο) είχε για σημαντικά τμήματα του πληθυσμού (όχι για όλους – πχ τρίτες χώρες) αρκετά οφέλη όπως: την αύξηση του προσδόκιμου ζωής και την βελτίωση της δημόσιας υγείας, κατά κύριο λόγο στις αναπτυγμένες χώρες. Επειδή όμως «ουδέν καλό, αμιγές κακού» (ναι, φροντίσαμε να αλλάξουμε την ρήση αφού δεν έχουμε μάθει να ελέγχουμε τα αποτελέσματα των πράξεων μας και τις πράξεις μας) δημιουργήσαμε και ορισμένες «παρενέργειες» που απειλούν την ζωή του πλανήτη όπως: την μαζική αποψίλωση των τροπικών δασών, την εξάντληση των αποθεμάτων των θαλασσών σε ψάρια, και την δημιουργία μιας διατροφικής αλυσίδας που παράγει επικίνδυνες ασθένειες (Ας θυμηθούμε, για παράδειγμα, τις διοξίνες, την νόσο των τρελών αγελάδων, κλπ) και φυσικά την ραγδαία αλλαγή των κλιματικών συνθηκών που απειλούν να μετατρέψουν το παράδεισο γη σε κόλαση τις αμέσως επόμενες δεκαετίες, αν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις των απαισιόδοξων επιστημόνων, ή λίγο αργότερα αν επιβεβαιωθούν οι προβλέψεις των αισιόδοξων. Με άλλα λόγια συζητάμε για τον χρόνο που θα αυτοκτονήσουμε.

Αυτό όμως που φαίνεται ότι ο άνθρωπος δεν έχει κατανοήσει στην πράξη είναι ότι τα συστήματα και τα μοντέλα έχουν όρια. 2500 χρόνια μετά τον Αριστοτέλη, η ανθρωπότητα φαίνεται ότι την έννοια την ισορροπίας δεν την έχει καταλάβει καθόλου, πόσο μάλλον αφομοιώσει. Ο πλανήτης όμως, και οι άνθρωποι που ζουν σε αυτόν, είναι ένας ζωντανός οργανισμός ο οποίος  ζει και αναπτύσσεται μέσα σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον και υπόκειται σε συγκεκριμένους φυσικούς νόμους. Η παραβίαση της ομοιόστασης-ισορροπίας, όπως συμβαίνει και με τον ανθρώπινο οργανισμό, προκαλεί «ασθένειες» που η βαρύτητα τους εξαρτάται από το μέγεθος παραβίασης της ισορροπίας.

Τα όρια της οικονομικής ανάπτυξης με την μορφή που μας έχουν μάθει μέχρι τώρα, τα είχαν δει αρκετοί σημαντικοί επιστήμονες, σε «ανύποπτο» ακόμα χρόνο. Το 1982, για παράδειγμα, ο ακαδημαϊκός και πρώην πρωθυπουργός στην κυβέρνηση Εθνικής ενότητας το 1989, Ξενοφών Ζολώτας, είχε δημοσιεύσει ένα βιβλίο με τίτλο «Οικονομική Μεγέθυνση και Φθίνουσα Κοινωνική Ευημερία». Στο βιβλίο αυτό ο γνωστός ακαδημαϊκός και διεθνούς αναγνώρισης οικονομολόγος, είχε θέσει ένα ερώτημα: Ποια μορφή οικονομικής μεγεθύνσεως είναι «άριστη»; Δηλαδή εκείνη που οδηγεί σε μεγιστοποίηση της συνολικής κοινωνικής ευημερίας. Το ερώτημα αυτό, έλεγε ο κος Ζολώτας, «δεν αφορά βέβαια τις αναπτυσσόμενες χώρες, όπου καθημερινή εμπειρία αποτελούν η ένδεια και οι κάθε είδους ελλείψεις». «Αφορά μόνο τις κοινωνίες της αφθονίας, όπου η χωρίς ποιοτικές προδιαγραφές συνεχιζόμενη οικονομική μεγέθυνση οδηγεί όχι μόνο σε ταχύτερη εξάντληση των φυσικών πόρων, αλλά και σε μια γενική υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος, σε αλλοτρίωση του ατόμου και σε κάθετη άνοδο του κοινωνικού κόστους ».

Τότε φυσικά πολλοί λίγοι, ιδιαίτερα στην Ελλάδα που «έβαζε τις βάσεις για το σήμερα» (και δεν εννοώ τις κυβερνήσεις της εποχής, αλλά το σύνολο σχεδόν των πολιτικών και φυσικά όλων «ημών»), ασχολούνταν με τέτοια «μπανάλ» θέματα. Το πρόβλημα φυσικά δεν έπαψε να υπάρχει, επειδή εμείς δεν θέλαμε να το δούμε. Αντίθετα τα όσα «προφητικά» έλεγε τότε ο Ξενοφών Ζολώτας φαίνεται να αποτελούν σήμερα κυρίαρχο πια πρόβλημα ή αλλιώς πρόβλημα επιβίωσης των σύγχρονων «ανεπτυγμένων» κοινωνιών. Εμείς, με άλλα λόγια, δεν θέλαμε να ασχοληθούμε ή να δούμε το μέλλον, όπως κάνουμε και τώρα, το μέλλον όμως ήλθε και θα συνεχίσει να έρχεται, σε χειρότερες ίσως συνθήκες. Διερώτονταν λοιπόν ο Ξενοφών Ζολώτας, ήδη 25 χρόνια πριν, αν η οικονομική μεγέθυνσή που είχε ήδη επιτευχθεί «οδήγησε σε άνοδο τόσο της υλικής ευμάρειας όσο και των άλλων παραγόντων που συνθέτουν την κοινωνική ευημερία, όπως είναι η ποιότητα ζωής, η ατομική και κοινωνική γαλήνη και ηρεμία, η διατήρηση της ισορροπίας του οικοσυστήματος, κ.ο.κ.».

Πράγματι, όπως πλέον διαπιστώνουν πολλοί,  αυτή ακριβώς η οικονομική ανάπτυξη που έλαβε παγκόσμιες διαστάσεις είναι τόσο μεγάλη που δεν μπορεί πλέον να θεωρεί ότι λαμβάνει χώρα μέσα ένα περιβάλλον χωρίς όρια, από ανθρώπους χωρίς όρια (που πρέπει να ντοπάρουμε για να τα ξεπεράσουν). Κατά την ταπεινή μου άποψη τα σύγχρονα ερωτήματα που θέτει αυτού του είδους η ανάπτυξη, αλλά και τις βάσεις για μια αναζήτηση και προσπάθεια για συνολική απάντηση, έχει θέσει με συνοπτικό και με τον καλλίτερο δυνατό τρόπο ο HERMANE E. DALY, ο οποίος είναι καθηγητής στην Σχολή Δημόσιας Πολιτικής στο πανεπιστήμιο του Maryland και ο οποίος είχε επίσης διατελέσει ανώτερος αξιωματούχος (senior economist) στην παγκόσμια τράπεζα στο τμήμα για το περιβάλλον. Τις απόψεις του αυτές ο HERMANE E. DALY εξέθεσε σε ένα άρθρο του στο περιοδικό Scientific American τον Σεπτέμβριο του 2005 και εμείς θα προσπαθήσουμε να σας μεταφέρουμε τα κυριότερα σημεία αυτών των απόψεων.

Η συνέχεια την Δευτέρα που έρχεται.
Επιστροφή


Αναλύσεις - Μελέτες
Γρίπη - H1N1
Παιδεία και Κοινωνία
Ασφαλιστικό
Ασφαλιστικό - Κόμματα
Ασφαλιστικό - Οικονομία

Μας ενδιαφέρει όλους
Διατροφή
Αλλεργίες
Aids / HIV
Διαβήτης
Ισορροπημένη Διατροφή
Εγκυμοσύνη
Καρδιολογικά Θέματα
Καρκίνος
Ουρολογικά Θέματα
Παχυσαρκία
Πνεύμονας...Ζωής
Οφθαλμολογία
Σεξουαλική Υγεία
Στοματική Υγιεινή
Το Γνωρίζατε αυτό;
Ορθοπεδικά Θέματα
Περιοχή μελών
* Ξέχασα τον κωδικό
*Εγγραφή νέου μέλους
Θέματα
Υγεία & Οικογένεια
Υγεία & Πρόληψη
Υγεία & Άντρας
Υγεία & Γυναίκα
Υγεία & Παιδί
Υγεία & 3η Ηλικία
Υγεία & Ομορφιά
Υγεία & 4 Εποχές
Υγεία & Διατροφή
Υγεία & Ευ Ζήν
Υγεία & Sex
Ψυχική Υγεία

Newsletter
Newsletter
Αρχική Σελίδα | Όροι Χρήσης | Προστασία Προσωπικών Δεδομένων

Οι πληροφορίες οι οποίες παρέχονται στον διαδικτυακό τόπο medinfo.gr δέν έχουν συμβουλευτικό,
αλλά καθαρά πληροφοριακό χαρακτήρα. Παρακαλόύμε συμβουλευτείτε τον ιατρό σας.


© 2019 Medinfo   Κατασκευή ιστοσελίδων: ATnet Communications Α.Ε.