Σαββάτο 23 Φεβρουαρίου 2019 18:32
MedInfo
Εκτύπωση σελίδας  Στείλ'το σε φίλο 
 



Θεματική Αναζήτηση:


Ορθοπεδικά Θέματα
Αθλητισμός και ρήξη πρόσθιου χιαστού συνδέσμου
Επιμέλεια: Αθανάσιος Π. Τσουτσάνης - Ορθοπαιδικός Χειρουργός, Διδάκτωρ Πανεπιστημίου Αθηνών, Αναπληρωτής Διευθυντής Β΄ Ορθοπαιδικής Νοσοκομείου Ερρίκος Ντυνάν 
Πηγή: www.arthrosi.gr   
Δημοσιεύθηκε: Στις 12/11/2009 ώρα: 16:51
Μικρότερη γραμματοσειρά Επαναφορά γραμματοσειράς Μεγαλύτερη γραμματοσειρά
Ο αθλητισμός χαρίζει σωματική ευεξία και ψυχική υγεία, βοήθα στην καλύτερη και αποδοτικότερη λειτουργία της καρδιάς και των πνευμόνων, δυναμώνει τον σκελετό, βελτιώνει τη μυϊκή διάπλαση, ελέγχει την αρτηριακή πίεση και τιθασεύει οποιαδήποτε προδιάθεση για παχυσαρκία.
Γι αυτούς τους λόγους ένας μεγάλος αριθμός ατόμων ασχολείται ερασιτεχνικά ή και επαγγελματικά με ένα η περισσότερα σπορ. Αυτό έχει σαν συνέπεια την αύξηση των λεγόμενων αθλητικών κακώσεων με την ρήξη του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου είναι μια από τις συχνότερες.

Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος (ΠΧΣ) είναι ένας από τους βασικούς σταθεροποιητές του γόνατος και η ρήξη του είναι πάντα τραυματικής αιτιολογίας και στο 80% των περιπτώσεων κατά τη διάρκεια κάποιας αθλητικής δραστηριότητας.

Πολύ συχνά τη στιγμή του τραυματισμού ακούγεται και περιγράφεται από τον ασθενή ένας θόρυβος, υπάρχει έντονος πόνος, η βάδιση γίνεται με δυσκολία και το γόνατο αρχίζει να πρήζεται. Η διάγνωση μπορεί να γίνει με την απλή κλινική εξέταση και αξίζει να σημειωθεί ότι το κλασικό διαγνωστικό τεστ πρωτοπεριγραφτηκε το 1875 από τον Έλληνα γιατρό Γ.Νουλη. Η επιβεβαίωση γίνεται  με μαγνητική τομογραφία αλλά και η διάγνωση συνυπαρχουσών βλαβών που είναι κάτι πολύ συχνό.

Η απώλεια του ΠΧΣ προκαλεί αστάθεια γόνατος που μπορεί να μην είναι τόσο έντονη στις απλές δραστηριότητες όσο κατά τη διεξαγωγή αθλητικών δραστηριοτήτων και γι' αυτό το λόγο οι ασθενείς δεν μπορούν να επιστρέψουν σε σπορ χωρίς την αποκατάσταση της βλάβης. Έχει διαπιστωθεί επίσης ότι σε ασθενείς στους οποίους δεν υπήρξε αποκατάσταση της βλάβης λόγω της αστάθειας του γόνατος μέσα σε τρία χρόνια στο 60% των περιπτώσεων θα υποστούν ρήξη του μηνίσκου ή κάποια οστεοχόνδρινη βλάβη ενώ μακροχρόνια προκαλείται εκφυλιστική οστεοαρθρίτιδα.

Η πιο σύγχρονη και αποτελεσματική μέθοδος για την αποκατάσταση της ρήξεως του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου (ΠΧΣ) είναι η τεχνική της συνδεσμοπλαστικής του ΠΧΣ και είναι από τις έξι πιο συχνά πραγματοποιήσιμες επεμβάσεις και αυτό διότι δίνει πολύ καλά κλινικά αποτέλεσμα. Είναι μια χειρουργική τεχνική ελαχίστης επεμβατικότητος διότι διεξάγεται αρθροσκοπικά με δυο μικρές τρυπούλες χωρίς να ανοίγεται το γόνατο. Στη θέση του κομμένου συνδέσμου τοποθετείται μόσχευμα ενώ ταυτόχρονα επιδιορθώνονται και οποίες τυχόν άλλες βλάβες συνυπάρχουν.

Πολύς λόγος έχει γίνει αλλά και ενδιαφέρον υπάρχει και από την πλευρά των ασθενών για το ποια είναι η καλύτερη επιλογή μοσχεύματος. Οι δυο τύποι μοσχευμάτων που αποτελούν το λεγόμενο χρυσό κανόνα και που πιο συχνά χρησιμοποιούνται παγκοσμίως είναι ο επιγονατιδικός και οι τένοντες του ισχνού και ημιτενοντωδή μαζί. Τα τελευταία χρόνια σε πολλά ορθοπεδικά κέντρα αναφοράς οι δυο τένοντες ισχνού και ημιτενοντώδη μαζί έχουν αρχίσει να επιλέγονται συχνότερα ως μόσχευμα διότι εμφανίζουν πολύ μεγάλη αντοχή, έχουν πολύ μικρή νοσηρότητα της δότριας περιοχής ενώ έχει αποδειχτεί ότι αναγενώνται κιόλας και τέλος τα συστήματα που χρησιμοποιούνται για την στήριξη τους έχουν τελειοποιηθεί.

Τα τελευταία επίσης χρόνια και ιδιαίτερα στις ΗΠΑ έχουν αρχίσει να χρησιμοποιούνται μοσχεύματα προερχόμενα από τράπεζες μοσχευμάτων που αποτελούν επίσης μια λύση με καλά αποτελέσματα. Τα τεχνητά μοσχεύματα για τα οποία υπήρξε μεγάλος αρχικός ενθουσιασμός και που θεωρητικά θα μπορούσαν να αποτελούν την ιδανική λύση έχουν πλέον εγκαταλειφθεί ήδη από μερικά χρόνια λογά των υψηλών ποσοστών αποτυχίας τους.

Ο ασθενής μετά το χειρουργείο σηκώνεται και βαδίζει άμεσα ενώ για το επόμενο χρονικό διάστημα αρχίζει συγκεκριμένο πρόγραμμα αποθεραπείας σε φυσικοθεραπευτήριο ή γυμναστήριο ή ακόμα και μόνος του που περιλαμβάνει ασκήσεις μυϊκής ενίσχυσης με βάρη, ποδήλατο, όργανα, κολύμπι, ασκήσεις ιδιοδεκτικότητας.

Συμπερασματικά μπορώ να πω πως η αρθροσκοπική αποκατάστασης της ρήξεως του πρόσθιου χιαστού συνδέσμου είναι μια επέμβαση ελάχιστης επεμβατικότητος που δίνει άριστα αποτελέσματα και αποτελεί την καλύτερη επιλογή στα άτομα που η αστάθεια του γόνατος δημιουργεί κλινικά προβλήματα.
Επιστροφή


Αναλύσεις - Μελέτες
Γρίπη - H1N1
Παιδεία και Κοινωνία
Ασφαλιστικό
Ασφαλιστικό - Κόμματα
Ασφαλιστικό - Οικονομία

Μας ενδιαφέρει όλους
Διατροφή
Αλλεργίες
Aids / HIV
Διαβήτης
Ισορροπημένη Διατροφή
Εγκυμοσύνη
Καρδιολογικά Θέματα
Καρκίνος
Ουρολογικά Θέματα
Παχυσαρκία
Πνεύμονας...Ζωής
Οφθαλμολογία
Σεξουαλική Υγεία
Στοματική Υγιεινή
Το Γνωρίζατε αυτό;
Ορθοπεδικά Θέματα
Περιοχή μελών
* Ξέχασα τον κωδικό
*Εγγραφή νέου μέλους
Θέματα
Υγεία & Οικογένεια
Υγεία & Πρόληψη
Υγεία & Άντρας
Υγεία & Γυναίκα
Υγεία & Παιδί
Υγεία & 3η Ηλικία
Υγεία & Ομορφιά
Υγεία & 4 Εποχές
Υγεία & Διατροφή
Υγεία & Ευ Ζήν
Υγεία & Sex
Ψυχική Υγεία

Newsletter
Newsletter
Αρχική Σελίδα | Όροι Χρήσης | Προστασία Προσωπικών Δεδομένων

Οι πληροφορίες οι οποίες παρέχονται στον διαδικτυακό τόπο medinfo.gr δέν έχουν συμβουλευτικό,
αλλά καθαρά πληροφοριακό χαρακτήρα. Παρακαλόύμε συμβουλευτείτε τον ιατρό σας.


© 2019 Medinfo   Κατασκευή ιστοσελίδων: ATnet Communications Α.Ε.